Literackie oblicze "Naszego Dziennika"

Doktor habilitowany Jan Majda, emerytowany wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego i autor takich książek jak "Góralszczyzna w twórczości S. Witkiewicza" czy "Młodopolskie Tatry literackie", postanowił ujawnić "prawdziwe oblicze" Czesława Miłosza. Wywiad z nim ukazał się w dziale "Myśl jest bronią".

Pierwsze przymilne pytanie dziennikarza o poetę - "dokonał pan rzeczowej krytyki twórczości Miłosza pod kątem jego niechęci względem polskiego języka" - nie zbiło polonisty z tropu. Majda systematycznie, krok po kroku, z naukową precyzją pokazuje, dlaczego Miłosz nienawidził Polaków i polskiego języka.

Był Litwinem: "Miłosz od dzieciństwa do śmierci czuł się tylko obywatelem Litwy". Majda zapomina, że byli gorsi. Jeden podszywający się pod Polaka Litwin napisał nawet, i to po polsku: "Litwo, Ojczyzno moja...".

Był prawnikiem o "mentalności prokuratora", a nie - jak dr hab. Majda - historykiem literatury: "Miłosz mylił się zasadniczo w ocenie utworów literackich, gdyż nie znał często podstawowych naukowych zasad ich wartościowania". Tyle że literaci wybrani za pomocą "naukowego" kryterium Majdy, m.in. Mickiewicz, Wyspiański i Żeromski, mają równie antypolskie i antykatolickie oblicze co Miłosz.

Mickiewicz - nie dość, że Litwin - to jeszcze w "Dziadach" ostro poczyna z Bogiem: "Ja wydam Tobie krwawszą bitwę niźli Szatan" - bluźni jego Konrad. Niewiele ustępuje mu Wyspiański, którego zapijaczony Hetman w "Weselu" mówi: "Polska to wszystko hołota". Żeromskiego nawet nie trzeba cytować - każde dziecko wie, że to niemal bolszewik.

Prawdziwi Polacy powinni jednak - zdaniem Majdy - książki Miłosza kupować, bo powszechny dziś zachwyt noblistą wynika wyłącznie z nieznajomości jego dorobku. Tylko w ten sposób możemy dowiedzieć się, że "już w dzieciństwie narodziła się w nim nienawiść do Polaków". Natomiast za granicą książki noblisty powinny być surowo zakazane: "przykre jest dla nas i to, że jego utwory tłumaczy się też w innych krajach. Co sobie myślą o nas reprezentanci różnych narodów, gdy będą czytać paszkwile tego noblisty o naszym kraju?".

Szkoda, że nikt nie przekłada "Naszego Dziennika". Świat nie mógłby wyjść z podziwu dla naszego narodu.