Ludzie bezdomni

Powieść Stefana Żeromskiego "Ludzie bezdomni" ukazała się drukiem w 1899 r. w Warszawie.

Zapoznaj się z biografią Stefana Żeromskiego

Mimo zauważalnych cech prozy modernizmu, tematyką i ideą nawiązuje do pozytywizmu.

Sprawdź definicję powieści modernistycznej

Głównym bohaterem jest młody lekarz Tomasz Judym, który postanowił nieść pomoc ludziom ubogim. Wypowiada walkę biedzie i bezrobociu. Dla tej idei rezygnuje z osobistego szczęścia - zrywa zaręczyny z Joasią Podborską. Stefan Żeromski podkreśla w ten sposób, że ludzie wielkich idei pozostają samotni z wyboru.

W powieści "Ludzie bezdomni" zaprezentowana została wędrówka bohatera od klęski do klęski, jego upór i determinacja w zmienianiu świata oraz wiara w celowość własnych poczynań.

Przeczytaj charakterystykę Tomasza Judyma

Krytycy i czytelnicy uznali "Ludzi bezdomnych" za wielkie wydarzenie o wymiarze społeczno-politycznym.

Stefan Żeromski zainaugurował nią cykl powieści współczesnych, osadzonych w realiach życia polskiego schyłku XIX w., podporządkowany idei pracy społecznikowskiej.

Zobacz inne ważne dzieła Stefana Żeromskiego

"Ludzie bezdomni" przynieśli Stefanowi Żeromskiemu pozycję "duchowego wodza pokolenia". Powieść odczytano jako dzieło o problemach społeczno-moralnych epoki, jako protest przeciwko rozwarstwieniu i niedoli najbiedniejszych warstw narodu. Przez niektórych uważany również jako manifest ideowy, głoszący walkę z oportunizmem i egoizmem społecznym.

"Ludzi bezdomnych" przetłumaczono na 14 języków. Powieść Stefana Żeromskiego wywarła bezpośredni wpływ na sposób myślenia i życia młodych ludzi z początków XX w.

 

Zobacz także:

Ludzie bezdomni

Stefan Żeromski - biografia

Stefan Żeromski - najważniejsze dzieła

Ludzie bezdomni - treść utworu

Ludzie bezdomni - znaczenia bezdomności

Ludzie bezdomni - panorama społeczna

Ludzie bezdomni - jako powieść

Ludzie bezdomni - etos chrześcijański

Ludzie bezdomni - bohaterowie

Ludzie bezdomni - cytaty

Ludzie bezdomni - bibliografia