Siatkarki ratujcie - czytaj na blogu Rafała Steca
Milena Rosner, kapitan reprezentacji siatkarek: Deklaracji nie złożę, ale przecież wiadomo, że zrobimy wszystko. To jest tylko sport, w którym zdarzają się również porażki. W tym turnieju każdy jest w stanie wywalczyć olimpijski awans.
- A w męskim turnieju Hiszpania mogła dojść do finału, zdobywają wcześniej mistrzostwo Europy? Wszystko jest możliwe.
- Wszystkie te zespoły są z jednej półki. Kiedy gra się o tak ważną imprezę jak igrzyska olimpijskie, o wszystkim może zdecydować zaledwie jedna piłka.
- Gdyby zapytać trenera Rosjanek, on z kolei powiedziałby, że faworytem jest Polska, a siebie postawiłby na drugim miejscu. Szkoleniowcy lubią się zabezpieczać. Zresztą tak samo jak zawodniczki.
- Patrząc na nasze ostatnie spotkania trudno to stwierdzić. Nad tym trzeba długo pracować, zwłaszcza w takiej drużynie jak Polska, do której co chwila dochodzą nowe zawodniczki. Żeby tak powiedzieć o zespole, każda z nas musi mieć takie cechy. Można się tego nauczyć, ale nie da się tego zrobić w kilka tygodni. Trener może nad tym pracować, ale póki nie przekona się o tym 12 zawodniczek, nic z tego nie wyjdzie. Wystarczy, że jedna z nas nie ma takiego instynktu, a wtedy może nieświadomie zaszkodzić reszcie. Zaznaczam, że nieświadomie.
- A ja myślę o Brazylii.
- Bo wtedy za bardzo chciałyśmy. Nadmuchano balon, który pękł szybciej niż powinien. Trener Serbek słusznie powiedział po naszym wspólnym pierwszym meczu, że z jego drużyną drugi raz tak już nie zagramy. Sprawdziło się, niestety. Jaka jest na to recepta? Nie napinać się. To podstawa.
- Nie ma reguły, zależy od sytuacji. Ale umie chwycić się ostatniej deski ratunku, ryzykując naprawdę wiele. Wiem, że trener na pierwsze spotkanie postawi na nieznane dla rywala siatkarki. Ale trener Bonitta w nie wierzy, zresztą nie miał większego wyboru, choć muszę przyznać, że zszokowało mnie, kiedy zrezygnował z Doroty Świeniewicz, tym bardziej że wychodziła na treningach w podstawowej szóstce. Nie wiem, co trener miał w głowie decydując się na taki krok.
- Mamy w składzie dziewczyny, po których rywale nie wiedzą, czego się spodziewać. Pewnie rywale oglądają teraz wideo z mistrzostw Europy, gdzie szóstka wygląda zupełnie inaczej, ze mną w składzie, czy z Dorotą. Wyobraźmy sobie, że wyjdzie w składzie Ania Barańska, która zaskoczy wszystkich swoją grą i dzięki niej wygramy kwalifikacje. Jest jeden warunek, Ania nie może się przestraszyć.
- Gdybyśmy my zaczęły tę walkę i gdyby nam się nie powiodło, większą presję czuliby nasi koledzy. Teraz jest odwrotnie i wcale nie czujemy z tego powodu jakiegoś ciężaru, bo przecież mamy za sobą wiele istotnych spotkań czy turniejów.
- Doroty nie ma z nami na turnieju w Halle, na kolejne turnieje może zostać powołana. Mam co prawda więcej obowiązków, ale są to głównie sprawy organizacyjne przez co mam znacznie częstszy kontakt z trenerem, jestem pomostem między Marco Bonittą a koleżankami.