Bankructwo Enronu w grudniu 2001 roku wstrząsnęło Ameryką. Okazało się, że jeden z najważniejszych graczy na rynku energii elektrycznej zaopatrujący także miliony Amerykanów w wodę fałszował dokumentację finansową. Ponosił ogromne straty, ale wykazywał zyski. Skandal był tym większy, że zarząd firmy, wiedząc o rychłej upadłości, sprzedawał akcje spółki, a swoich pracowników namawiał do ich kupna.
Gdy doszło do bankructwa, zaczęto poszukiwać winnych. Jako pierwsza na linii strzału znalazła się jedna z największych firm audytorskich Arthur Andersen, która badała sprawozdania finansowe upadłego giganta.
Pod adresem Andersena posypały się oskarżenia. Dziwiono się, że pracownicy tak renomowanej firmy nie potrafili wykryć kreatywnej księgowości.
Sprawę pogorszyło to, że jeden z pracowników Andersena tuż przed upadłością Enronu zniszczył część dokumentacji, która mogła pokazać, jak doszło do bankructwa.
Przeciwko Andersenowi wniesiono wiele pozwów. Latem 2002 roku sędziowie w Teksasie uznali, że firma nie wywiązywała się ze swoich obowiązków i przyczyniła się do upadłości Enronu, mówiono nawet o korupcji.
Spółka zmuszona była wypłacać wielomilionowe odszkodowania. Gdy okazało się, że jej na to nie stać - zbankrutowała. Na jej gruzach powstała w Chicago nowa firma, tyle że zajmująca się głównie prawem cywilnym. Obecnie zatrudnia 200 osób. W Andersenie przed upadłością Enronu pracowało aż 28 tys. pracowników.
Byli pracownicy Andersena, walcząc o dobre imię firmy, postanowili odwołać się od decyzji sądów. Sprawa trafiła do Waszyngtonu. We wtorek Sąd Najwyższy ogłosił, że Arthur Andersen jako firma nie był winny upadku Enronu. - Źle się stało, że za błędy jednej osoby odpowiedzialność poniosła cała firma. Wyrok wydano zbyt szybko - stwierdził sędzia William H. Rehnquist.
Według obserwatorów orzeczenie Sądu najwyższego może spowodować falę pozwów o odszkodowania od byłych pracowników Andersena.