Wojna toczy się wokół projektu ustawy o kinematografii przygotowanego przez resort kultury. Polskie produkcje miałby finansować Instytut Sztuki Filmowej, na budżet którego zrzucą się m.in. stacje telewizyjne i operatorzy sieci telewizji kablowej, płacąc 1,5 proc. swoich rocznych przychodów. - Współfinansowaniu produkcji filmowej mówimy "tak". Haraczowi - "nie" - oświadczył Józef Birka z rady nadzorczej Polsatu już na pierwszej konferencji prasowej 16 lutego. Jan Wejchert, prezes Grupy ITI dodał, że branża stoi przed wielkimi inwestycjami, np. w telewizję cyfrową. Druga strona nie czekała zbyt długo. - Dlaczego państwo polskie ma brać pod uwagę to, że rodzinę Wejchertów czekają wielkie inwestycje? Fortuna rodziny Wejchertów wzrosła na koncesji telewizyjnej, udzielonej w imieniu społeczeństwa polskiego - grzmiał następnego dnia Maciej Strzembosz, prezes Krajowej Izby Producentów Audiowizualnych podczas posiedzenia sejmowej komisji kultury i środków przekazu.
Zaczęło się od polemiki na łamach prasy (w tym w "Gazecie Wyborczej"). "Jesteśmy przedsiębiorcami, płacącymi podatki o określonej wysokości. Mamy swoje zobowiązania wobec widzów, abonentów i inwestorów. Nie zgadzamy się na obciążenia nas dodatkowym podatkiem, mającym wszelkie cechy podatku obrotowego, którego nie ma w polskim prawie" - tak brzmią główne tezy przekazu przedsiębiorców. Twórcy ripostują: "Nie obchodzą nas finanse spółek medialnych, które swoje sukcesy zawdzięczają eksploatacji polskiego przemysłu filmowego. Kinematografia jest częścią kultury narodowej i nie można traktować jej w kategoriach gospodarczych. Na jej utrzymanie mają łożyć ci, którzy z niej korzystają. W tym media."
Media komercyjne kontaktują się z mediami i politykami za pośrednictwem Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych Lewiatan oraz Ogólnopolskiej Izby Gospodarczej Komunikacji Kablowej. Druga strona robi to samo za pośrednictwem Krajowej Izby Producentów Audiowizualnych oraz Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Ta ostatnia organizacja wynajęła agencję public relations Headlines. - Od marca pracujemy z SFP. Jest to projekt jednorazowy i koncentruje się głównie na relacjach z mediami - mówi Katarzyna Urbaniak z Headlines. Nadawcy komercyjni oraz sieci kablowe nie zatrudnili speców od PR. - Mają dostęp do najsilniejszego medium, jakim jest telewizja - tłumaczy Urbaniak.
Twórcy opublikowali dwa listy otwarte. Jeden z nich adresowany do posłów Platformy Obywatelskiej ukazał się w połowie kwietnia, jako ogłoszenie płatne w największych dziennikach. Andrzej Wajda, Kazimierz Kutz, Krzysztof Zanussi, Jacek Bromski i Maciej Strzembosz zasugerowali w nim, że PO nie popiera projektu, gdyż kieruje się "strachem przed akcją nadawców prywatnych i operatorów kablowych skierowaną przeciw wszystkim, którzy popierają projekt ustawy". To "strach przed akcją, która w roku wyborczym może zaszkodzić Platformie Obywatelskiej w marszu po władzę". W osobnym liście, rozesłanym do redakcji przez agencję Headlines, poparcie dla projektu ustawy wyrazili rektorzy szkół wyższych. Listy, to nie wszystko. W czwartek ruszyło Obserwatorium Kultury Polskiej, którego zadaniem jest "monitorowanie głosowań parlamentarnych w sprawach ważnych dla kultury".
Nadawcy też nie zasypiają gruszek w popiele. W środę w największych dziennikach ukazał się list otwarty operatorów kablowych. Czytamy w nim: "Ogólnopolska Izba Gospodarcza Komunikacji Kablowej protestuje przeciwko opodatkowaniu 5 mln polskich rodzin na rzecz Instytutu Sztuki Filmowej." Na zwołanej w czwartek konferencji Jerzy Straszewski, prezes Izby powiedział, że obciążenie narzucone przez posłów spowoduje wzrost abonamentu za kablówkę, ale nie podał wysokości ewentualnych podwyżek. - Jeżeli podatek jest przewidziany w wysokości 1,5 proc., to najłatwiej jest podnieść opłaty o te 1,5 proc. Ale różni operatorzy różnie kalkulują ceny, które zależą m.in. od liczby kanałów oraz od regionu, w którym działa sieć - tłumaczy szef OIGKK. Operatorzy prowadzą sondy wśród swoich abonentów, w których pytają o zgodę na podwyższenie rachunków. Abonenci - rzecz jasna - są przeciwko. - 97-98 proc. naszych klientów, biorących udział w sondach sprzeciwia się wprowadzeniu tego podatku - mówi Straszewski.
Specjaliści od planowania kampanii reklamowych w mediach szacują, że na płatne ogłoszenia obie strony wydały ok. 300-400 tys. zł. Jeśli dodamy do tego organizację konferencji prasowych koszty całej akcji mogą wzrosnąć do 500 tys. zł. To nie są wielkie pieniądze, jeśli porównamy je z tymi, o które toczy się cała ta gra. Według obliczeń resortu kultury od komercyjnych stacji telewizyjnych do budżetu ISF miałoby wpływać co roku ok. 50 mln zł. Na drugim miejscu są telewizje kablowe z rocznym wkładem na poziomie 17-20 mln zł. Całkowity budżet Instytutu Sztuki Filmowej jest szacowany na ponad 100 mln zł.