Olejnik: Poseł Gruszka rozmija się z prawdą

Rozmowa z zastępcą prokuratora generalnego

Agnieszka Kublik: O zatrzymaniu asystenta posła Józefa Gruszki poinformował Pan tydzień temu nie Gruszkę, a Romana Giertycha, dlaczego?

Kazimierz Olejnik: Tak się złożyło, że poseł Giertych ma stały kontakt z prokuraturą. Zresztą z dużym prawdopodobieństwem mogę założyć, że poseł Gruszka wiedział o zatrzymaniu Marcina T. wcześniej niż ja.

Czyli nie dowiedział się o jego zatrzymaniu od Giertycha, ale z innego źródła?

- Taką mam wiedzę. I wiem, że źródłem nie była ani ABW, ani prokuratura.

Ależ poseł Gruszka uparcie twierdzi, że po raz pierwszy usłyszał o tym właśnie od Giertycha.

- Poseł w wielu punktach tej sprawy rozmija się z prawdą.

Może usłyszał o tym od matki Marcina T., która też współpracowała z PSL?

- Odpowiem tak: proszę zapytać pana posła Gruszkę, czy związek z Marcinem T. nie jest bardzo rodzinny.

Poseł Gruszka twierdzi, że rozstał się z Marcinem T. pod koniec zeszłego roku i nie przedłużył mu legitymacji asystenckiej.

- Powtarzam: poseł w wielu miejscach rozmija się z prawdą. Ciekawe dlaczego - prawda?

Dlaczego nie wystosował Pan oficjalnej informacji do posła, że jego współpracownik został zatrzymany pod zarzutem szpiegostwa?

- W jakim trybie? Asystent społeczny nie jest pracownikiem Sejmu i prosiłem Giertycha, by przekazał Gruszce. Powiadomiłem wiceszefa komisji śledczej czysto kurtuazyjnie. Teraz wiem, że to było zbyteczne.

Poseł Giertych nie wygadał się mediom, chyba nie dlatego, że prosił go Pan o zachowanie tajemnicy?

- Wprost przeciwnie - jak go proszę o zachowanie jakiejś informacji w tajemnicy, to poseł ją chętnie ujawnia.To dla mnie budujący przykład. W końcu jakaś informacja z komisji śledczej nie wyciekła.

Wyciekła za to z Pańskich ust, właściwie dlaczego?

- A dlaczego nie. To bardzo ważna sprawa, nie uważa pani? Nie było przeszkód, by o tym poinformować opinię publiczną.

Jeśli nie było, to dlaczego prokuratura czy ABW nie wydały komunikatu w dniu zatrzymania albo aresztowania Marcina T?

- Nie wiem, na pewno nie było żadnej decyzji, by nie informować.

Może szkoda, że nie było decyzji, by informować.

- Per saldo dobrze się stało. Gdybyśmy o tym poinformowali parę dni przed planowanym przesłuchaniem prezydenta, od razu padłby zarzut, że usiłujemy zdyskredytować komisję właśnie dlatego, że ma przed nią stanąć prezydent.

Pan tę informację upublicznił w środę, dlaczego akurat wtedy?

- Bo byłem w radio. Gdybym nie był, tobym o tym nie powiedział.

Jaki zarzut postawiliście Marcinowi T.?

- Z art. 130, par. 3 kodeksu karnego, czyli że dał się zwerbować i wyraził gotowość do współpracy z obcym wywiadem. Marcin T. przyznał się do wszystkich postawionych mu zarzutów.

Kiedy to się działo?

- Został zwerbowany na jesieni 2003 r. i współpracował do jesieni 2004 r.

Został zwerbowany ze względu na swoją pracę w wojewódzkim urzędzie pracy, czy dlatego, że miał kontakty z posłem Gruszką?

- Jeśli ktoś rosyjski wywiad uważa za bandę idiotów, to tkwi w błędzie. Rosyjski wywiad doskonale wie, kogo i dlaczego werbuje.

Czyli chodziło o pracę posła Gruszki w sejmowej komisji ds. służb specjalnych?

- Już odpowiedziałem na to pytanie.

Nie było ryzyka, że w tym czasie Marcin T. przekaże Rosjanom jakąś cenną informację z komisji ds. służb specjalnych?

- Odpowiem tak: ta operacja to majstersztyk inżynierii kontrwywiadowczej.

Czy prezydent dostał informacje o zatrzymaniu szpiega, który był ulokowany blisko szefa komisji śledczej?

- Nie wiem. Na pewno takiego obowiązku nie ma prokuratura. Ale widzę, że próbuje pani patrzeć na tę sprawę politycznie. Więc przypominam: śledztwo trwało dobrych kilka miesięcy. 14 lutego tego roku prokuratura dostała materiały, a 24 lutego wszczęła śledztwo. Tę sprawę znam od początku i ręczę, że próba uwikłania jej w politykę to absurd. Oświadczam, że prokuratura będzie łapać szpiegów, łapowników czy złodziei bez względu na to, czyimi są znajomymi. Ujawniliśmy szpiega wśród polityków, a tymczasem politycy, zamiast nas pochwalić, atakują. Jak to rozumieć? Że mieliśmy nie zatrzymywać tego szpiega, bo jest znajomym posła Gruszki?

A może lepiej byłoby obserwować go dłużej, poznać metody pracy, skrytki...

- Oczywiście ma pani rację, dlatego powtarzam, że ta operacja to majstersztyk. Żadnej okazji nie przegapiliśmy.