Według organizacji CyberSource w USA w ubiegłym roku dokonano oszukańczych transakcji karcianych na gigantyczną kwotę 1,6 mld dol. W Polsce wyłudzenia internetowe na razie ciągle giną w morzu "tradycyjnych" przestępstw karcianych (kradzieże, kopiowanie kart, wykradanie kodów PIN przy bankomatach), na których - według raportów policyjnych - polskie banki i ich klienci tracą rocznie przynajmniej 4-5 mln zł.
Jaskółką zorganizowanej przestępczości w sieci była opisywana niedawno przez "Gazetę" afera dotycząca kilkudziesięciu najbogatszych klientów Banku Pekao. Wciąż nie wiadomo, w jaki sposób siatka przestępców zdobyła dane złotych kart MasterCard i zaczęła masowo przeprowadzać przestępcze transakcje w internecie. Poszkodowany bank nie zamierza ujawnić żadnych szczegółów afery. Wiadomo, że MasterCard zarejestrował nienaturalnie wysoką liczbę dokonywanych w internecie transakcji i zdołał część z nich zablokować.
W USA w obronie przed internetowymi złodziejami powszechnie wprowadzono standard AVS zakładający udostępnianie centrom autoryzacyjnym bankowych danych o adresach zamieszkania posiadaczy kart. Jeśli podany przy zakupie adres nie zgadza się z tym, który posiada bank, transakcja nie uzyskuje autoryzacji. U nas adres posiadacza karty zwykle w ogóle nie jest weryfikowany. Na Zachodzie wprowadza się też standard 3DSecure przewidujący rejestrację pewnych danych okaziciela karty, które służą później do jego weryfikacji podczas kolejnych zakupów w internecie. W Polsce 3DSecure jest już wdrażany przez wszystkie liczące się centra autoryzacyjne oraz przez niektóre banki.