MATURA 2014, JĘZYK POLSKI, poziom podstawowy - odpowiedzi

Poniżej znajdziecie przykładowe odpowiedzi z języka polskiego. Sprawdźcie jak wam poszło.

UWAGA! Podane poniżej odpowiedzi są odpowiedziami przykładowymi i mogą różnić się od klucza, który opublikuje CKE.

Zadanie 1 (1 pkt)

Na podstawie akapitu 1. (z przypisem) wyjaśnij, co stanowiło pokarm duchowy dla bohaterów utworu Platona Uczta

ODP: Pokarm duchowy dla bohaterów Uczty Platona stanowiła dyskusja filozoficzna nad kwestiami filozoficzno-moralnymi (koncepcją przejścia miłości w piękno i prawdę).

Zadanie 2. (1 pkt)

Jaką funkcję w kompozycji tekstu pełni przywołanie Uczty Platona

ODP: Przywołanie Uczty Platona jest wprowadzeniem do tekstu. Daje pojęcie o głównym temacie artykułu i proponowanym podejściu do niego. Staje się przez to ramą interpretacyjną tekstu.

Zadanie 3. (2 pkt)

Sformułuj zawartą w akapicie 1. tezę związaną z isotą człowieczeństwa. Wymień przykłady z życia codziennego, zawarte w tekście, które ilustrują też tezę.

ODP:

Teza:

Istotą człowieczeństwa jest nadawanie przez ludzi sensów symbolicznych i wartości czynnościom i wydarzeniom (m.in. funkcjom biologicznym) życia codziennego.

Przykład 1:

Spożywanie pokarmów - w tekście dowodzi się, że jedzenie ma nie tylko zaspokajać potrzeby biologiczne, ale ma też wymiar symboliczny. Uczty, świąteczne obiady, uczty weselne, stypy mają często wymiar polityczny lub symbolizują uczczenie kogoś lub czegoś.

Przykład 2:

Sen, odpoczynek - w tekście wskazuje się na całe kulturowe znaczenie symboliczne, jakie nadano snowi, a które doprowadziło, że do kwestii snu podchodzi się niczym do czegoś odświętnego, co wymaga starania i szczególnego przygotowania (potrzeba posiadania sypialni i porządnego łóżka, przykrytego narzutą i poduszkami).

Zadanie 4. (2 pkt)

Podaj argumenty, którymi autorka uzasadniła pogląd, że miłości nie można ograniczyć do biologii.

ODP: Autorka artykułu uznaje, że miłości nie można ograniczyć do biologii, ponieważ może ona zmienić człowieka, sprawić że będzie on inny niż wcześniej. Ponadto wzbudza w człowieku siłę, która może doprowadzić do zabicia kogoś lub poświęcenia siebie dla kogoś.

Zadanie 5. (2 pkt)

Uzupełnij tabelę.

A. Spośród podanych środków stylistycznych:

personifikacja, apostrofa, antyteza, wyliczenie, inwersja

wybierz trzy, które autorka zastosowała w zdaniu: Czasem [miłość] jest rozsądna, czasem szalona, czasem niszczy, czasem buduje, bywa ślepa, ale i zdumiewająco przewidująca, jakby otrzymała nagle przenikliwe widzenia przyszłości

B. Określ rolę każdego z nich w budowaniu obrazu miłości.

ODP:

A. personifikacja, antyteza, wyliczenie

B Personifikacja - poprzez uosobienie miłości autorka tekstu nadaje jej wymiar symboliczny; pokazuje, że miłość potrafi przybierać cechy takie, które nadawane są człowiekowi

Antyteza - celem użycia antytezy jest pokazanie, że miłość jest różnorodna, może przybierać wiele oblicz

Wyliczenie - służy zwróceniu uwagi na ilość charakterystyk (często sprzecznych), które mogą zawierać się w miłości

Zadanie 6. (1 pkt)

Jaką funkcję pełnią sformułowania: "właśnie", "chciałoby się powiedzieć", "wiemy dobrze" w zadaniu z akapitu 3.?

ODP:

Sformułowania te służą unaocznieniu, że wyłącznie biologiczne postrzeganie miłości jest nieadekwatne w stosunku do miłości, ponieważ ma ona również wartość symboliczną oraz że przedstawiane przez autorkę sformułowania są bliskie nam wszystkim (odwołują się do doświadczenia, które odczuwa każdy człowiek).

Zadanie 7. (2 pkt)

Autorka ukazuje miłość z punktu widzenia reprezentantów różnych dziedzin myśli ludzkiej. Przedstaw, na czym polega istota miłości zdaniem:

A. naukowca - biologa (akapit 3.)

B. księdza - poety (akapit 4.)

C. filozofia - etyka (akapit 5.)

ODP:

A. naukowca-biologa - miłość służy przedłużeniu gatunku i na tym polega jej istota

B. księdza-poety - istotą miłości jest kochanie wszystkich ludzi (również tych nam nieznanych, obcych); podchodzenie do nich z ufnością, przyjaźnią, życzliwością

C. filozofa-etyka - istotą miłości jest jej przekształcenie w przywiązanie trwałe i wierne; radość z istnienia drugiego człowieka, bezinteresowność, słowem czystość uczucia rozumiana jako dawanie a nie branie

Zadanie 8. (2 pkt)

Do każdego z podanych zdań dobierz funkcję językową, która w nim dominuje

A. fatyczna, B. informacyjna, C. impresywna, D. eksprensywna.

1. Dialog Platona, w którym mówi się o miłości, nosi tytuł Uczta

2. Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą.

3. Kochając, cieszę się, że jesteś

ODP:

1. B

2. C

3. D

Zadanie 9. (1 pkt)

Zdanie: Nie umiemy się przyjaźnić, nie umiemy się porozumiewać, ale jątrzyć - o, do tego jesteśmy wręcz uzdolnieni jest ironiczne, ponieważ autorka

ODP: D. o wadach ludzi mówi z pozornym podziwem

Zadanie 10 (2 pkt)

Wyjasnij celeowość zastosowania w akapicie 4. czasowników w pierwszej osobie liczby pojedynczej i liczby mnogiej

1 os. l.poj.

1 os. l.mn

ODP:

1 os. l. poj. - zastosowano zwrot w 1 os. l. poj. po to, by przywołać argument potwierdzający tezę autorki, a wywodzący się z jej doświadczenia życia w społeczeństwie

1 os. l. mn. - celem użycia zwrotów w 1 os. l. mn. jest podkreślenie, że są to uczucia, zachowania wspólne wszystkim ludziom, ma tu miejsce pewna wspólnota doświadczeń , a przez to nie zostają całkowicie potępione, ponieważ są ludzkie (w pewien sposób wiążą się z istotą człowieczeństwa)

Zadanie 11 (1pkt)

Określ funkcję, która pełni w całym tekście zdanie rozpoczynające ostatni akapit.

ODP:

W kontekście całego tekstu zdanie to jest podsumowaniem charakterystyki uczuć występujących w relacjach międzyludzkich. Wcześniejsze części tekstu - przejście od miłości jako potrzeby fizjologicznej do jej znaczenia symbolicznego, odniesienia miłości do świata realnego i doświadczenia ludzkiego - samoistnie prowadzą do postawienia tezy zawartej w pierwszym zdaniu ostatniego akapitu.

Zadanie 12 (1 pkt)

Dlaczego prawdziwa miłość jest taka trudna i jest jej tak mało? Odpowiedz zgodnie z poglądami autorki wyrażonymi w podsumowaniu tekstu.

ODP:

Autorka uważa, że miłość jest trudna i jest jej mało, ponieważ niewielu potrafi odciąć się od swoich egoistycznych uczuć i nie żądać od miłości wzajemności, tego że musi nam ona coś dać, coś nam zaoferować. Miłość jest bezinteresownym dawaniem, ofiarowywaniem siebie, a na to niewiele osób jest się w stanie odważyć.

Zadanie 13. (2 pkt)

Do podanych punktów planu tekstu dopisz odpowiadające im numery akapitów.

1. Wyższy sens funkcji fizjologicznych.

2. Biologiczny i duchowy wymiar miłości.

3. Przewaga nienawiści i potrzeba miłości.

ODP:

1. Akapity: 1, 2

2. Akapity: 3

3. Akapity: 4,5

II Wypracowanie:

Żołnierskie emocje bohaterów Potopu Henryka Sienkiewicza. Na podstawie przytoczonego fragmentu powieści omów stany emocjonalne, zachowania i sytuacje ukazanych w nim postaci.

Wstęp:

1. Sformułowanie definicji żołnierskości a poprzez to żołnierskich emocji - pokazanie, że wiążą się z sytuacją wojny, pozycją żołnierza, a przez to też z różnorodnymi stanami emocjonalnymi, które wynikają z pozycji władzy, która zmienia się w konkretnych sytuacjach wojennych (raz jest się oprawcą, zwycięzcą, innym razem przegranym)

Rozwinięcie:

1. Omówienie stanów emocjonalnych, zachowań Andrzeja Kmicica (po wskazaniu na każde uczucie należy potwierdzić jego obecność przywołaniem konkretnego zachowania)

- Skupienie się na pierwszym fragmencie przytoczonego tekstu; zauważenie, że Kmicic przychodzi z prośbą, a więc w tej sytuacji nie mówi on z pozycji władzy - w niej znajduje się książę Bogusław

- Opisanie emocji towarzyszących Kmicicowi w rozmowie z księciem Bogusławem - złość, zagniewanie, upokorzenie, poczucie że walczy się o wyższą sprawę, dlatego owo upokorzenie może być poniesione przez Kmicica (warto zauważyć i rozwinąć kwestię tego, że proponuje je sam Kmicic; można stwierdzić, że ofiarowuje on swoją dumę); należy napisać, że Kmicic bardzo przeżywa, wręcz cierpi, że musi się ukorzyć przed księciem Bogusławem, choć jest świadomy, że musi ponieść taką cenę i sam proponuje poniesienie jej (w tym kontekście warto przywołać scenę, gdy wchodzą przywołani przez księcia Bogusława świadkowie wydarzenia)

- Skupienie się na fragmencie drugim (naszkicowanie krótkiej charakterystyki sytuacji - spostrzeżenie, że Kmicic jest wyprowadzany jako więzień, dalej nie zajmuje więc pozycji władzy)

- Omówienie uczuć towarzyszących Kmicicowi, gdy widzi zaostrzony pal - należy pokrótce przywołać sytuację; uczucia: strach, poczucie zagrożenia, przerażenie (zauważenie, że Kmicica przechodzi dreszcz na widok pala); później, gdy dowiaduje się dla kogo jest on przygotowany - poczucie ulgi; kolejna zmiana uczuć to powstrzymanie żołnierzy przed nabiciem na pal Soroki - należy w tym miejscu zwrócić uwagę na odwagę Kmicica, poczucie obrzydzenia zadawaniem komuś cierpienia, ale jednocześnie zauważyć, że sprzeciw Kmicica wynika z celów wyższych, tj. ojczyźnie; na koniec warto przyjrzeć się, czy zmienia się pozycja władzy Kmicica wśród wyprowadzających go żołnierzy

2. Omówienie stanów emocjonalnych, zachowań księcia Bogusława (po wskazaniu na każde uczucie należy potwierdzić jego obecność przywołaniem konkretnego zachowania)

- Omówienie części pierwszej fragmentu; zwrócenie uwagi, że książę Bogusław znajduje się w sytuacji władzy - przychodzi do niego z prośbą Kmicic, to książę decyduje jak ostatecznie rozwiąże się sprawa i to on ustala cenę wykonania prośby Kmicica; sytuacja ta może powodować, że książę Bogusław odczuwa euforię, podchodzi do sytuacji entuzjastycznie

- Zauważanie jakie na początku książę Bogusław ma nastawienie do Kmicica - książę twierdzi, że się go nie boi, ale jeśli jest duchem, żeby przepadł; sugeruje to że osoba Kmicica wzbudza w nim lęk, poczucie niebezpieczeństwa, wprowadza zagrożenie

- Wskazanie, że książę Bogusław przeżywa różnorodne uczucia względem przybycia Kmicica - od zaciekawienia, przez radość z posiadania władzy nad nim, po złość za wykazywanie się przez Kmicica dumą i pychą

- Warto opisać uczucia, jakie daje księciu upokorzenie się Kmicica; warto wskazać, że euforia, jaką to wzbudza każe mu niejako pochwalić się zaistniałą sytuacją dworzanom itd.

3. W wypracowaniu można też zwrócić uwagę na stany emocjonalne Głowbicza i żołnierzy towarzyszących mu.

Zakończenie:

W zakończeniu należy zauważyć, że stany emocjonalne bohaterów wyrażane przez ich zachowania, wynikające z zaistniałych sytuacji są różnorodne. Po przywołaniu i analizie powyższych postaw bohaterów trzeba zauważyć, że ważną rolę w wywoływaniu danych uczuć ma pozycja władzy - to czy się ją zajmuje czy nie. Warto rozwinąć tę tezę i wskazać na kilka przykładów, które pokazują gamę uczuć, jakie może ona wywoływać.

Temat 2. Na podstawie fragmentu Wesela Stanisława Wyspiańskiego porównaj poglądy Poety i Gospodarza na temat poezji narodowej oraz przedstaw sądy bohaterów o Polakach.

Wstęp:

1. Sformułowanie definicji poezji narodowej - zauważenie, że dotyczy ona historii narodu, opowiada jego losy, ma dawać pociechę, ukojenie, zagrzewać do działania, pokazywać, że jest ono sensowne itd.; warto zauważyć, że koncepcja poezji narodowej silnie nawiązuje do romantyzmu i wtedy też w zasadzie się ukształtowała

Rozwinięcie

Poglądy Poety

- Należy zauważyć, że w przytoczonym fragmencie poeta mówi o utworze, który chce napisać; warto opisać zarys akcji przywoływanego utworu - należy zwrócić uwagę na postaci, jakie mają w nim występować (postać rycerza i ludu)

- Warto zauważyć, że wizja Poety tworzy mit bohatera narodowego, którego charakteryzuje odwaga, samotność, oddanie sprawie, ale jednocześnie jest on skazany na porażkę, jego historia nie może zakończyć się pozytywnie (rycerz jest błędny)

- Warto przyjrzeć się wizerunkowi ludu - jest on prosty, rubaszny, główny bohater wizji Poety nie może się w nim odnaleźć, jest od niego oddzielony, lud jest gromadą, która nie potrafi zjednoczyć się z panem; znajduje się granica pomiędzy tymi stanami, której nie da się przekroczyć

- Należy zauważyć, że opis Poety daje obraz poezji narodowej; Poeta powiela wzory stosowane przez poetów uznanych za narodowych (cennym będzie wskazanie tych wzorów - np. nawiązanie do romantycznej wizji bohatera)

- Trzeba odnieść się do sformułowanego przez Poetę zdania o Polakach i ich specyfice; należy zauważyć, że Poeta widzi, że Polacy żyją mrzonkami, ideami, które tylko szkodzą im, jak i sprawie polskiej, przyjmują rolę ofiar, męczenników (w opisie koncepcji utworu opisywanego przez Poetę uwidaczniają się nawiązania do religijnej koncepcji dziejów Polski i Polaków); należy zauważyć, że Poeta uważa że taka wyobraźnia jest wspólna Polakom, również jemu

Poglądy Gospodarza

- Należy zauważyć, że Gospodarz na bieżąco komentuje słowa Poety; komentarze Gospodarza są ironiczne, złośliwe; według niego Polacy są bardzo dramatyczni, rozdmuchują uczucia i przeżycia do niebotycznych wymiarów; Gospodarz podobnie jak Poeta zauważa, że Polacy żyją mrzonkami, nie dostrzegają prawdy, nie skupiają się na rzeczywistości - mitologizują ją, tak samo jak historię; bohater zauważa, że Polacy tkwią w zamkniętym kole, z którego nie potrafią się uwolnić - co pokolenie powtarzają mit, którym żyją

- Warto zauważyć, że Gospodarz opisuje poezję narodową poprzez opis Polaków; opowiada ona wciąż to samo, posługuje się tymi samymi wzorcami, nie odchodzi się od nich; choć wydawać, by się mogło, że koncepcja, jaką snuje Gospodarz na temat nowego bohatera (chłopa) jest czymś odmiennym, nie powielającym zastanych mitów (tutaj warto przywołać zakończenie fragmentu, gdzie Gospodarz widzi w chłopie króla Piasta), to korzysta ona ze zbioru narzędzi, które stanowią trzon narodowej wyobraźni Polaków

Zakończenie

Warto zauważyć, że zarówno Gospodarz, jak i Poeta negatywnie widzą charakteryzują Polaków i poezję narodową. Poezja narodowa powiela wciąż te same mity, które usypiają Polaków, sprawiają, że stają się oni bierni. Trzeba jednak zauważyć, że obaj bohaterowie tkwią w przywoływanym przez siebie micie - mają świadomość jego istnienia, ale nie potrafią się od niego odciąć. Powtarzają go, są na niego niejako skazani. Okazuje się być to czymś od czego nie ma ucieczki, a przez to można twierdzić, że mamy do czynienia z tragizmem.

Opracowanie: Ewa Serafin

MATURA 2014 z języka polskiego: kryteria oceniania odpowiedzi - poziom podstawowy

Oto kryteria, zgodnie z którymi prace maturalne oceniać będą eksperci Centralnej Komisji Egzaminacyjnej.

Napisanie własnego tekstu w związku z tekstem literackim zamieszczonym w arkuszu.

Temat 1. Żołnierskie emocje bohaterów Potopu Henryka Sienkiewicza. Na podstawie przytoczonego fragmentu powieści omów stany emocjonalne, zachowania i sytuacje ukazanych w nim postaci.

I. ROZWINIĘCIE TEMATU (można uzyskać maksymalnie 25 punktów) Punktacja

a) zdarzenie po przejściu Kmicica na służbę do Sapiehy,

b) wyprawa Kmicica z listem w celu uwolnienia Soroki,

c) odrzucenie układów proponowanych Sapieże przez Sakowicza,

d) wygranie bitwy pod Janowem przez Bogusława.

Andrzej Kmicic

a) chorąży orszański, żołnierz, pułkownik, poseł od Sapiehy,

b) dowódca Soroki

c) przemiana Kmicica w Babinicza,

d) wymówienie służby hetmanowi Januszowi Radziwiłłowi, przejście na stronę króla,

Bogusław Radziwiłł

a) książę, brat hetmana,

b) zdrajca Ojczyzny,

c) dowódca Sakowicza.

a) stanie przed księciem, pokora,

b) odpowiednia tytulatura (wasza książęca mość), pokora,

c) zanoszenie prośby, błaganie (ujma, plama na honorze, rozdarcie - honor czy prośba o życie przyjaciela, kompana),

d) zmiany w wyglądzie (składanie rąk, gniew malujący się na twarzy; sprzeczność doznawanych emocji, twarz blada jak chusta, przerywany głos jak w febrze),

e) pohańbienie przed Bogusławem (leżenie u stóp, Radziwiłł dotyka czubkiem butów czoła rycerza, okazanie pokory przy świadkach),

f) powstrzymanie emocji, ciągła walki z samym sobą.

a) lekceważenie przeciwnika (zamykanie oczu, rozleniwienie),

b) uznanie Kmicica za zjawę (lekceważenie, traktowanie z przymrużeniem oka),

c) poniżanie w bezpośrednich zwrotach (panie kawalerze, zwroty per ty, panie Kmicic, mopanku),

d) nazwanie adwersarza zdrajcą, uświadomienie, że jest sprzedajny, łatwo zmienia sojuszników,

e) podnoszenie głosu na Kmicica,

f) wskazywanie na pychę, dumę i jednocześnie pokorę Kmicica (wyśmiewanie?),

g) zabawa "ofiarą" (opowiadanie o polowaniu na niedźwiedzia),

h) poniżenie poprzez rozkaz "zgięcia karku", pokłonienia się księciu,

i) zwycięstwo nad wrogiem - duma, radość (Kmicic leżał przez godzinę u stóp księcia).

a) upokorzenie (Kmicic idzie piechotą, jest związany jak jeniec),

b) groza, strach, przerażenie (widok zaostrzonego pala),

c) litość dla skazańca,

d) wykorzystanie sytuacji (emocjonalna, pełna wykrzyknień przemowa do żołnierzy, odwołanie się do uczuć patriotycznych, napiętnowanie zdrajcy),

a) litość, strach, brak akceptacji, niezadowolenie (brak zrozumienia dla zadawanych męczarni, żołnierz powinien umierać w boju, okrzyki),

b) pogodzenie się Soroki z męką, zgoda na żołnierski los,

c) zaimponowanie Głowbiczowi odwagą, charyzmą,

d) wdzięczność dowódcy (przycisnął w milczeniu tę dłoń do ust).

pełne: dostrzeżenie podobieństw oraz różnic między emocjami bohaterów, nazwanie zwycięzcy - uzasadnienie; (3)

częściowe: dostrzeżenie podobieństwa i różnicy lub kilku podobieństw między emocjami bohaterów; (2)

próba podsumowania: dostrzeżenie podobieństwa lub różnicy między emocjami bohaterów. (1)

Temat: 2. Na podstawie fragmentu Wesela Stanisława Wyspiańskiego porównaj poglądy Poety i Gospodarza na temat poezji narodowej oraz przedstaw sądy bohaterów o Polakach.

I. ROZWINIĘCIE TEMATU (można uzyskać maksymalnie 25 punktów) Punktacja

a) początkowa rozmowa przedstawiciela inteligencji i chłopstwa na temat marzeń, snów Polaków,

b) Poeta - Kazimierz Przerwa-Tetmajer, młodopolski poeta, przedstawiciel dekadentyzmu,

c) Gospodarz - Włodzimierz Tetmajer, malarz, po ślubie z chłopką, osiadł w Bronowicach, gdzie cieszy się uznaniem, autorytetem.

a) łączenie sprzecznych doznań (wesołości i smutku),

b) dramat jako wymarzony, wyczekiwany "tekst narodowy",

c) charakteryzowanie narodowego dramatu poprzez porównanie z dostojnym, majestatycznym polonezem,

d) źródła dramatu tkwią w cierpieniu i bólu prześladowanych oraz w miłości,

e) oczekiwanym bohaterem dramatu ma być dawny rycerz (pełen dumy narodowej, wielkości dawnych przodków, bohaterstwa, heroicznej odwagi, "polski święty", bohater samotny, niezrozumiały przez otoczenie),

f) bohaterem dramatu ma być też prosty lud,

g) antytetyczny charakter zestawienia bohaterów (prosty, rubaszny lud - rycerski, śmiały bohater),

h) heroizacja bohatera, jego mityzacja, obudzenie przeszłości.

a) zachwyt dla sprzeczności uczuć, które poezja wywołuje (wesołość i smutek),

b) poezja narodowa tkwi w każdym Polaku,

c) dramat narodowy ma być napisany z wielkim rozmachem, ma mieć ogromną siłę (wywołuje reakcje w ludziach i przyrodzie),

d) poezja narodowa jest niezrozumiała dla ludu,

e) mityzacja polskiej historii, poezji (zakochanie w dawności, kolorze, zewnętrzności),

f) w dużej mierze powtarza słowa Poety,

g) zauważa doniosłość dziejowej chwili, momentu, w którym się znajdują.

a) kontrast między marzeniem o wielkich czynach i brakiem zdolności do podejmowania działań (a tu pospolitość skrzeczy),

b) przekleństwo Polaków (życie w świecie marzeń, zjaw, przeszłości, tradycji, brak zdolności do podejmowania wyzwań, które niesie teraźniejszość),

c) nadmierna mityzacja historii i narodowych bohaterów (na każdym kroku przywoływanie mitu "z chłopa król"),

d) upajanie się przeszłością, nierozumienie jej, hołdowanie tylko sztafażowi.

a) zauważanie dziejowej chwili, czasu, który może przynieść odmianę,

b) wierność tradycji (a z sercem zawsze swojem),

c) oczekiwanie w każdym pokoleniu na Zbawcę (pojawianie się wybitnych jednostek, które nie są rozumiane przez ogół, każden swoją świętość święci),

d) brak narodowej jedności, zgody,

e) mityzowanie chłopa i jego roli w historii (buńczuczne zawołanie: chłop potęgą jest i basta).

pełne: dostrzeżenie podobieństw oraz różnic między poglądami Poety i Gospodarza na temat poezji i Polaków - uzasadnienie; (3)

częściowe: dostrzeżenie podobieństwa i różnicy lub kilku podobieństw między poglądami bohaterów na sprawę poezji oraz Polaków; (2)

próba podsumowania: dostrzeżenie podobieństwa lub różnicy między poglądami bohaterów. (1)

II. KOMPOZYCJA (maksymalnie 5 punktów)

Kompozycję wypracowania ocenia się wtedy, gdy przyznane zostały punkty za rozwinięcie tematu.

Uwaga: jeśli powyższe kryteria nie zostały spełnione, nie przyznaje się punktów.

III. STYL (maksymalnie 5 punktów)

- zgodny z zastosowana formą wypowiedzi, na ogół jasny, wystarczają ca leksyka; 3 p.

Uwaga: jeśli powyższe kryteria nie zostały spełnione, nie przyznaje się punktów.

IV. JĘZYK (maksymalnie 12 punktów)

Uwaga: jeśli powyższe kryteria nie zostały spełnione, nie przyznaje się punktów.

V. ZAPIS (maksymalnie 3 punkty)

- poprawna ortografia (nieliczne błędy II stopnia), na ogół poprawna interpunkcja; 2 p.

- poprawna ortografia (nieliczne błędy różnego stopnia), interpunkcja niezakłócająca

Uwaga: jeśli powyższe kryteria nie zostały spełnione, nie przyznaje się punktów.

Opracowanie: Bożena Barańska, Krzysztof Wiatr

Jak myślisz, ile procent punktów uzyskasz z matury z języka polskiego na poziomie podstawowym?
Więcej o: