Prof. Henryk Samsonowicz nie żyje. Były minister edukacji narodowej i rektor UW miał 91 lat

Prof. Henryk Samsonowicz był historykiem związanym z Uniwersytetem Warszawskim i rektorem tej uczelni. Pełnił stanowisko ministra edukacji narodowej w rządzie Tadeusza Mazowieckiego. Zmarł w wieku 91 lat.

Informację o śmierci profesora przekazał Wydział Historii Uniwersytetu Warszawskiego, z którym Samsonowicz związał całą swoją blisko siedemdziesięcioletnią karierę zawodową. "Z wielkim żalem przyjęliśmy wiadomość o śmierci profesora Henryka Samsonowicza. (...) Żegnamy, Panie Profesorze" - napisali dziekan i społeczność macierzystego wydziału naukowca.

Henryk Samsonowicz urodził się w Warszawie w styczniu 1930 roku. Podczas II wojny światowej, jako trzynastolatek, działał w konspiracyjnym harcerstwie.

Po wojnie w przyspieszonym tempie ukończył liceum im. Juliusza Słowackiego i rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Po ich zakończeniu w 1950 roku pozostał na uczelni. Szybko zdobył uznanie w środowisku historyków, które przypieczętował uzyskaniem kolejnych tytułów naukowych. W 1954 roku obronił doktorat, zaś cztery lata później habilitował się. W 1969 roku otrzymał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych. Profesorem zwyczajnym został w 1980 roku.

Opublikował około 800 prac naukowych, głównie z zakresu historii Polski, w tym 20 książek i podręczników akademickich. Jego prace takie jak "Późne średniowiecze miast nadbałtyckich, Życie miasta średniowiecznego" czy opublikowana w 1971 roku "Złota jesień polskiego średniowiecza", w której przedstawił barwny obraz Polski pomiędzy 1370 a 1569 rokiem, weszły do kanonu literatury historycznej.

Był lubiany przez studentów, którzy cenili go za ciekawe, nieszablonowe wykłady, nierzadko okraszone humorem. Prowadzone przez Henryka Samsonowicza od 1964 roku seminarium magisterskie cieszyło się niebywałą popularnością. Z jego inicjatywy w 1975 roku zorganizowano pierwszą olimpiadę historyczną.

Od 1980 roku przewodził też największej organizacji historyków - Polskiemu Towarzystwu Historycznemu.

Henryk Samsonowicz pełnił również różne funkcje w swojej macierzystej uczelni. W 1967 roku został prodziekanem Wydziału Historycznego. Trzy lata później ? dziekanem, a w 1975 roku dyrektorem Instytutu Historycznego UW. W latach 1980-1982 był rektorem Uniwersytetu Warszawskiego.

Minister edukacji narodowej w rządzie Mazowieckiego

Brał czynny udział w działalności opozycji demokratycznej - w 1980 roku poparł tworzenie "Solidarności". Był sygnatariuszem tak zwanego apelu 64, w którym grupa polskich intelektualistów upominała się o dialog ze strajkującymi robotnikami.

Po wprowadzeniu stanu wojennego w 1981 roku oddał legitymację partyjną. To spowodowało, że od stycznia następnego roku III Wydział MO inwigilował go w ramach akcji o kryptonimie "Goliat". SB przestała się interesować profesorem w 1989 roku. Historyk został wówczas ministrem edukacji narodowej w rządzie Tadeusza Mazowieckiego. Pół roku wcześniej Henryk Samsonowicz uczestniczył w obradach plenarnych Okrągłego Stołu. Urząd ministra sprawował do stycznia 1991 roku.

"Henryk Samsonowicz to synonim wybitnego naukowca, symbol patrioty"

W uznaniu jego dorobku 10 uczelni nadało Henrykowi Samsonowiczowi doktorat honoris causa. W 2010 roku z rąk prezydenta Bronisława Komorowskiego otrzymał Order Orła Białego. Był członkiem Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności, a także honorowym obywatelem Sandomierza, Ostrowca Świętokrzyskiego i Pułtuska.

"Henryk Samsonowicz to synonim wybitnego naukowca, symbol patrioty i niezwykłej postawy obywatelskiej, a dla tych, którzy go znają osobiście, także niezwykłej skromności. Uczył się od mistrzów, by sam w końcu stać się jednym z nich" - pisze w nocie biograficznej na swojej stronie Uniwersytet Warszawski.

Więcej o: