Szczepy inne niż wszystkie

Na próżno szukać ich poza granicami Portugalii. Nie mają żadnych kompleksów, dobrze się tu czują, a co najważniejsze dają wina, jakich nie znajdziecie gdziekolwiek indziej. Rozpoznawalne od pierwszego łyka.
W czasach, gdy świat się globalizuje Portugalia pozostaje niewzruszona. Przynajmniej, jeśli idzie o wykorzystywane tu szczepy winorośli. Tutejsi winiarze bez kompleksów produkują wina z niemal kilkuset występujących tylko tu i uprawianych od pokoleń odmian winorośli. Jak napisał Marek Bieńczyk "W całej Portugalii produkuje się mniej chardonnay niż w Luksemburgu i mniej cabernet savignon niż na Cyprze". Dzięki temu najwiekszą siłą win portugalskich jest ich odmienność i różnorodność.


Tradycyjne winnice portugalskie to mieszanka niezliczonych szczepów. Niegdyś winiarzom zależało przede wszystkim na osiągnięciu jak największej wydajności z winnicy. A wina produkowało się bez jakichkolwiek regulacji jakościowych. Dziś wiele się zmieniło. A ciągle jeszcze można znaleźć parcele, na których obok siebie rośnie nawet 20 różnych typów winorośli.


Każdy z ośmiu portugalskich regionów może się poszczycić dziesiątkami własnych szczepów. W samym rejonie Douro uprawianych jest około 80 odmian. A przecież mamy jeszcze Minho, Beiras, Estremadurę, Ribatejo, Setubal i Alentejo. A w każdym szczepy, kórych nie znajdziemy gdziekolwiek poza nimi. Razem pewnie kilkaset..

Ale spośród nich zdecydowanie wyróżnia się kilkanaście, które zostały uznane za najlepsze.
Najsłynniejsze czerwone to:

Touriga national
Ogólnie znany, jako najlepszy szczep portugalski. Ma niewielkie jagody o ciemnej barwie. Daje wina o wybitnej osobowości. Z wyraźnie wyczuwalnymi owocami nawet w winach dojrzałych. O mocnych, ale eleganckich, krągłych taninach, które sprawiają, że wino ma duży potencjał starzenia.
Touriga franca
doskonale znosi klimat Douro, z gorącymi suchymi latami i chłodnymi mokrymi zimami. Robione z tego szczepu wina charakteryzują się znakomitym bukietem. W mieszankach nie dominuje, za to przynosi długi, przyjemny finisz.
Tinta roriz
to ten sam szczep, który w położonej po sąsiedzku Hiszpanii nazywany jest tempranillo. Nazwę zawdzięcza miejscu swojego odkrycia - regionowi Quinta de Roriz w Douro. Wcześnie dojrzewa dając głęboko ciemne finezyjne wina z dobrą długą końcówką.
Tinto c?o
chociaż niezbyt popularny wśród właścicieli winnic (pewnie z powodu niezbyt wysokich plonów) pozwala zrobić wino o wspaniałej koncentracji i niepowtarzalnym, znakomitym aromacie z wyraźnie wyczuwalnymi przyprawami.
Tinta barocca to solidny, silny szczep pozwalający wyprodukować naprawdę duże ilości doskonałych słodkich, esencjonalnych i bardzo ciemnych winogron. Stosowany by zwiększyć objętość mieszanek.

I białe:

Alvarinho to szczep, który zajmuje miejsce szczególne. Daje wina mocniejsze niż pozostałe szczepy. Dlatego zwykle używany jest do produkcji win jednoszczepowych. Tłuste, miękkie i bardzo mineralne z aromatami owoców, kwiatów, orzechów. Takie, które mogą poczekac na wypicie nawet kilka lat.
Loureiro stara uznana odmiana. Daje wina mocne o pełnym ciele, pacnące, od cytrusowych po kwiatowe. O trwałym smaku.
Arinto najlepiej udaje się w głębi kraju. Daje wina o trwałym smaku, pełnym, zharmonizowanym i świeżym. Z aromatem owocowo- roślinnym.
Azal to odmiana z której rodukuje się wina o jasnym, nawet zielonkawym kolorze, niezbyt mocne, świeże, aromatyczne o pięknie zbudowanym harmonijnym ciele.

Więcej o: