Dolna Saksonia chce zapewnić muzułmanom nowe przywileje. W planach m.in. ustawowe święta religijne

Dotychczas tylko dwa kraje związkowe RFN zagwarantowały niemieckim muzułmanom ustawowe religijne święta. Od 2015 taką umowę z reprezentantami społeczności muzułmańskiej podpisze Dolna Saksonia.
Na początku stycznia 2015 premier Dolnej Saksonii zamierza podpisać umowę z organizacjami reprezentującymi społeczność muzułmańską ws. ustawowego wprowadzenia muzułmańskiego dnia świątecznego. Stephan Weil zapowiedział to wczoraj na łamach gazety "Hannoversche Allgemeine Zeitung".

Weil stwierdził, że możliwe jest zaprowadzenie zmian w ustawie Dolnej Saksonii o dniach wolnych od pracy i "wprowadzenie też islamskiego święta religijnego jako dnia wolnego od pracy". Dolnosaksońskie szkoły już w tej chwili zezwalają uczniom na dzień wolny od lekcji z okazji muzułmańskiego Święta Ofiarowania (Kurban Bajram) i zakończenia postu (ramadan).

Planowana umowa może też złagodzić zakaz noszenia chust dla nauczycielek wyznania muzułmańskiego. Weil wskazał na możliwość" bardziej elastycznych rozwiązań". Zastrzegł jednak, że nie może to dziać się kosztem spokoju w pracy szkół. Dotychczas istniał zakaz noszenia chust przez muzułmanki w instytucjach państwowych i na lekcjach, z wyjątkiem lekcji religii.

Pionierami w umowach ze społecznością muzułmańską były Hamburg i Brema

Po Hamburgu i Bremie Dolna Saksonia jako trzeci kraj związkowy RFN będzie więc miała umowę ze społecznością muzułmańską.

Hamburg jako pierwszy z 16 niemieckich krajów związkowych podpisał w listopadzie 2012 roku umowy z trzema organizacjami islamskimi i wspólnotą alewitów, reprezentującymi 90 proc. społeczności muzułmańskiej Hamburga. Hamburskim muzułmanom przyznano liczne przywileje: władze kraju związkowego zobowiązały się m.in. do promowania islamu w szkołach publicznych. Muzułmanie wybrali sobie, zgodnie z porozumieniem, trzy dni wolne od pracy. Otrzymali też prawo decydowania o tym, czego można nauczyć na studiach z zakresu islamu. Sami dokonują także wyboru nauczycieli lekcji islamu w miejskich szkołach.

Hamburska umowa zawiera również postanowienia dotyczące budowy większej liczby meczetów, grzebania zmarłych bez trumien oraz duszpasterstwa dla muzułmanów w armii i w więzieniach itd. W dokumencie muzułmanie z kolei zobowiązali się do przestrzegania niemieckiej konstytucji i równości płci. Podpisano też wspólne oświadczenie o tolerancji i niedyskryminacji.