Diecezja kielecka

Diecezja kielecka to jedna z czterech diecezji w metropolii krakowskiej w Polsce. Należy do diecezji obrządku łacińskiego.

Średniowiecze

Przed rozbiorami obszar dzisiejszej diecezji kieleckiej należał do archidiecezji gnieźnieńskiej i diecezji krakowskiej. W średniowieczu znajdowały się tutaj tzw. prepozytury: wiślicka, kielecka oraz archidiakonat kurzelowski. Od zachodu prepozytura kielecka graniczyła z archidiecezją gnieźnieńską, od południa z wiślicką, od północy z archidiakonatem radomskim, od wschodu z lubelskim, sandomierskim oraz zawichojskim.

Rozbiory

Po rozbiorach, ze względu na częste zmiany granic, dokonywano ustawicznych reorganizacji terytorialnych Kościoła katolickiego w rejonie kieleckim. Na przełomie XVIII i XIX w. w zaborze austriackim zdecydowano o dostosowaniu organizacji kościelnej do nowych granic. Wówczas zniesiono diecezję tarnowską i utworzono biskupstwo w Kielcach. 13 czerwca 1805 r. papież Pius VII powołał diecezję kielecką. Biskupstwo wydzielono z archidiecezji krakowskiej, gnieźnieńskiej i chełmskiej.

30 czerwca 1818 r. biskupstwo kieleckie zostało zniesione (nie pokrywało się z nowymi granicami Królestwa Polskiego), po powstaniu listopadowym władze rosyjskie mianowały osobnego administratora dla Kielc, otrzymał on (ks. A. Paszkowicz) jurysdykcję kościelną.

Po odzyskaniu niepodległości

W 20-leciu międzywojennym dokonywano zmian w dekanatach należących do diecezji kieleckiej. W czasach PRL-u zmiany były już nieznaczne. Na początku lat 90. Jan Paweł II dokonał reorganizacji diecezji w Polsce. Diecezja kielecka utraciła wówczas sporo dekanatów (obecnie ma 28).

diecezja kielecka