Stanisław Mikke (11.09.1947 - 10.04.2010)

Członek Naczelnej Rady Adwokackiej i Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Był doskonałym adwokatem. Za swoją wybitną działalność w 1995 roku odznaczony odznaką Adwokatura Zasłużonym.

Choć całe dorosłe życie związał z Warszawą, to w Częstochowie się wychował i zaczął edukację. Tu także stawiał pierwsze kroki w zawodzie prawnika.

- Zaczynaliśmy razem w częstochowskiej prokuraturze. Potem Staszek przeniósł się do Warszawy i został adwokatem - wspomina częstochowianin mecenas Wojciech Wróbel. - To był bardzo fajny, ułożony, miły człowiek. Bardzo opiekował się mamą, która mieszkała w Częstochowie. Często do niej przyjeżdżał. Zmarła w 2009 roku, miała ponad 90 lat. Śmierć Staszka to dla naszego środowiska i jego znajomych w Częstochowie ogromny cios - podkreśla mecenas Wróbel.

Mikke urodził się w 1947 r. Skończył częstochowskie LO im. Traugutta (1965 r.). Na studia wyjechał do stolicy, gdzie zaczął naukę na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Na listę adwokatów Izby Adwokackiej w Warszawie został wpisany 1985 r.

Był doskonałym adwokatem, mocno zaangażowanym w działalność samorządu zawodowego. W latach 1989-1993 był zastępcą redaktora naczelnego "Palestry", a od 1993 roku jej redaktorem naczelnym. Pełnił również funkcję przewodniczącego Komisji Etyki Naczelnej Rady Adwokackiej. W latach 1989-1992 był sędzią Sądu Dyscyplinarnego, członkiem Komisji Informacyjno-Prasowej i rzecznikiem prasowym NRA, zastępcą przewodniczącego Komisji Prasowej ds. "Biuletynu ORA" (1992-1995), w latach 1992-1998 przewodniczący Komisji ds. Etyki i Wykonywania Zawodu ORA w Warszawie; członek Rady Naukowej Ośrodka Badawczego Adwokatury im. Witolda Bayera.

Z rekomendacji AWS wybrany sędzią Trybunału Stanu. Pełnił również funkcję Wiceprzewodniczącego Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa oraz wieloletni członek Komisji Bioetycznej przy Instytucie Kardiologii w Aninie.

Stanisław Mikke był nie tylko wybitnym publicystą, ale również doskonałym mówcą. Prowadził wykłady w ramach szkolenia zawodowego adwokatów oraz w ramach szkolenia aplikantów adwokackich. Wchodził w skład wielu komisji egzaminacyjnych i sądów konkursowych.

Mocno związany ze sprawami Zbrodni Katyńskiej. Brał udział w pracach ekshumacyjnych w Katyniu, Miednoje i Charkowie. Autor wielu artykułów o tematyce prawno-historycznej oraz książki "Śpij mężny" w Katyniu, Charkowie, Miednoje.

Odznaczony złotym medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej.

Współorganizator wystawy ADWOKACI OFIARY KATYNIA prezentowanej obecnie przed kościołem Św. Anny w Warszawie.

Autor projektu uchwały nr 5 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Adwokatury podjętej dla uczczenia siedemdziesiątej rocznicy Zbrodni Katyńskiej.

Osierocił dwoje dzieci - Kasię i Włodzia.

16 kwietnia 2010 został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. 26 kwietnia spoczął w Kwaterze Smoleńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.