Michnik o Havlu: Nie złożył ukłonu Cezarowi

- Vaclav Havel żył w prawdzie wbrew powszechnemu konformizmowi i zakłamaniu. Był pisarzem i dysydentem, działał w opozycji i pisał sztuki teatralne oraz eseje. Był w tym jednością niemal doskonałą. Jego życie było jak scenariusz filmowy czy cały dramat, zaś jego pisarstwo było realizacją obowiązku intelektualisty, który nie chce złożyć ukłonu Cezarowi - pisze o Vaclavie Havlu Adam Michnik.

- Dzieło i życie Vaclava Havla to synteza skromności i dumy, nieugiętego heroizmu z autoironicznym sarkazmem. Był wolny od pychy, nienawiści i fanatyzmu. Zarazem był zbuntowany przeciw dyktaturze i stereotypom własnej epoki; był też w stałym sporze z konformizmem swych rodaków. (...)

- Ten dysydent i kryminalista naznaczył swą polityczną epokę: wprowadził nowy język zasad moralnych traktowanych serio. Był zaprzeczeniem cwaniactwa, intryganctwa i karierowiczostwa. Był on zarazem homo politicus i homo religiosus. Z tej perspektywy spoglądał na życie i na śmierć. Ostrożnie sięgał po patos, ale w trudnych czasach powiedział zdanie warte zapamiętania: "Lepiej jest nie żyć wcale, niż żyć bez honoru". (...)

Z pewnością pozostawiłeś świat innym, niż go zastałeś. I to twoje dziedzictwo będzie chronione przez wielu ludzi, w wielu częściach świata. To jedno mogę Ci solennie obiecać, drogi Vaszku - napisał Adam Michnik.

Cały tekst w "Gazecie Wyborczej"