Talibowie wiedzą za dużo o rosomakach. Coraz większe miny

Z bazy Ghazni w Afganistanie do Polski przylecą kolejne dwie trumny. W ataku na polski patrol zginęli st. szeregowy Marcin Pastusiak i ratownik medyczny Marcin Knap. To pierwszy polski cywil zabity przez rebeliantów w Afganistanie. Ładunki wybuchowe, które instalują talibowie są już tak silne, że załogi rosomaków nie mają szans wyjść bez szwanku.

- To jest jedna wielka loteria, jak się wyjeżdża na patrol. - Wiadomo, że może coś w każdej chwili wypieprzyć - mówi w rozmowie z reporterem TOK FM st. szeregowy VIII zmiany polskiego kontyngentu. - Nie ma żadnego złotego środka jak się przed tym ochronić, nie ma też żadnej zasady. Ładunek może być odpalony radiowo, "naciskowo" albo przez kabel. Trzeba mieć po prostu dużo żołnierskiego szczęścia - kwitują polscy żołnierze w Afganistanie.

Tego szczęścia zabrakło st. szer. Marcinowi Pastusiakowi i Marcinowi Knapowi. Pierwszy był kawalerem, miał 26 lat, służył w Oddziale Specjalnym Żandarmerii Wojskowej w Mińsku Mazowieckim. W 2008 roku służył na misji w Libanie. Drugi, to ratownik medyczny, był w Afganistanie zaledwie od miesiąca. Wcześniej pomagał także na misji w Czadzie. To pierwszy cywil wśród polskich ofiar wojny w Afganistanie. Miał 34 lata. Pozostawił żonę.

Trumny z ich ciałami wkrótce trafią do kraju.

To był zwykły patrol

Patrol, w którym jeździli zabici należał do zespołu doradczo-łącznikowego (POMaLT - z ang. Police Operational Mentor and Liaison Team). Jego zadaniem jest szkolenie afgańskiej policji.

To był rutynowy wyjazd podczas, którego sprawdzane są posterunki między bazą Quarabagh, a oddaloną o kilkadziesiąt kilometrów bazą ogniową Giro. Trasa przebiegała poza głównym szlakiem prowadzącym przez prowincję Ghazni. Zaledwie 3 km od macierzystej bazy, pod transporterem opancerzonym Rosomak eksplodowała mina-pułapka.

- Wiemy, że ładunek był bardzo duży - przyznaje major Mirosław Ochyra z Dowództwa Operacyjnego Sił Zbrojnych. - Pojazd jest całkowicie zniszczony - dodaje.

Polacy zginęli na miejscu, kilku innych członków załogi wozu bojowego jest rannych. Dwóch z ciężkimi obrażeniami przewieziono do szpitala w bazie Bagram, niedaleko Kabulu. Stamtąd trafią najprawdopodobniej do Ramstein w Niemczech na dalszą rehabilitację. Reszta lżej rannych żołnierzy, z popękanym bębenkami czy potłuczeniami będzie leczona w szpitalu w Ghazni.

Coraz bardziej niebezpieczna autostrada

Quarabagh, z którego Polacy wyjeżdżali na patrole, to właściwie nieduży posterunek tuż przy drodze Highway 1, łączącej Kabul z Kandaharem. Jednym z zadań Polskiego Kontyngentu Wojskowego jest właśnie ochranianie tej trasy i zapewnienie tam płynności ruchu. W wielu miejscach autostrada jest zaminowana.

Improwizowane ładunki wybuchowe zalegają w przełomach drogi nawet po kilka tygodni.- Wiemy, co dzieje się w najbliższej okolicy, około 10 km wokół bazy - zapewnia w rozmowie z reporterem TOK FM dowódca COP Quarabagh. - Jesteśmy w stanie stwierdzić, że coś zostało podłożone, możemy to znaleźć i zniszczyć - dodaje porucznik.

Bez Amerykanów ani rusz

Żołnierze nie mogą działać sami. Zgodnie z procedurami do podłożonych ładunków wybuchowych wzywani są amerykańscy saperzy. Chodzi o dokładne zbieranie informacji o metodach produkcji, ilości czy rodzaju ładunku. Geo-skanerami sprawdzają drogi. Sprzęt może prześwietlić grunt do około 60 cm.

Talibowie kopią jednak już znacznie głębsze dziury. - Na nagraniach z urządzeń rozpoznawczych widać czasem tylko głowę człowieka machającego łopatą - zdradzają żołnierze w Afganistanie. - Ale zanim zdąży tam dojechać nasz patrol już nikogo nie ma - przyznają.

Za zgodą dowódcy PKW Afganistan żołnierze mogą zdetonować ładunki. Takie warunkowe przyzwolenie na pozbycie się improwizowanych min z okolic bazy w Quarabaghu dowódca wydał. Żołnierze muszą jednak czekać, aż do bazy dotrze sprzęt do remontu i naprawy dróg, bo Highway 1 musi być przejezdna. Wysadzenie ładunku oznacza jednak zniszczenie drogi.

Talibowie wiedzą za dużo o rosomakach

Afgańscy rebelianci znają dokładnie wagę, opancerzenie i możliwości bojowe rosomaków. Dlatego, to przede wszystkim one są celami ataków. Żeby zniszczyć ten pojazd rebelianci podkładają coraz silniejsze ładunki. Niektóre przekraczają 100 kg. Przy eksplozjach takich min, załoga nie ma szans. Są ranni.

Wojsko nie ujawnia jednak prawdziwej ich liczby. Niektórzy w statystykach widnieją tylko jako "poszkodowani". Potłuczenia, lekkie obrażenia czy pęknięte po wybuchu bębenki to dla armii nie są rany wojenne. - Byłem w tym rosomaku, który wyleciał w powietrze w wigilię - przyznaje w rozmowie z reporterem TOK FM szeregowy z ręką na temblaku. - W statystykach mnie nie ma, nie wiem nawet czy martwić tym rodzinę - dodaje. Ten trend potwierdza inny szeregowiec z VIII zmiany. Był dwukrotnie ranny jesienią ubiegłego roku. Najpierw pod rosomakiem, którym jechał eksplodowała mina, później rebelianci ostrzelali jego patrol z ręcznej wyrzutni granatów.

Od 2008 r. na wojnie w Afganistanie zginęło 24 Polaków.