Nobel z fizyki za światłowody i czujniki CCD w cyfrówkach

Charles Kao, Willard Boyle i George Smith to laureaci Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki. Dostali ją za osiągnięcia dotyczące wykorzystania światłowodów w komunikacji i wynalezienie półprzewodnikowego obwodu obrazującego - sensora CCD.

Ich wynalazki pozwoliły odkryć wiele praktycznych rozwiązań, które ułatwiają życie - argumentował Komitet Noblowski. Dzięki sensorom CCD działają m.in.: aparaty cyfrowe wysokiej rozdzielczości.

Kao dostał połowę nagrody, która wynosi 10 mln koron szwedzkich (1,42 mln USD), a Boyle i Smith podzielą się drugą połową.

- Bez światłowodów, które skonstruował Kao, nie byłoby Internetu, współczesnej telekomunikacji, telewizji na żądanie i całej technologii cyfrowej - mówi prof. Jerzy Siuzdak z Politechniki Warszawskiej.

- Charles Kao wraz z George'm Hockhamem w latach 60-tych teoretycznie wykazał, że możliwe jest wykorzystanie światłowodów do celów komunikacyjnych. W tamtym czasie światłowody były wykorzystywane tylko w medycynie - mówi Siuzdak. To, o czym teoretycznie mówił Kao, ziściło się w następnej dekadzie. Wtedy powstały światłowody telekomunikacyjne.

Nagroda Nobla została ufundowana w testamencie szwedzkiego naukowca Alfreda Nobla, podpisanym 27 listopada 1895 roku. Dużą część swej fortuny przeznaczył on na serię nagród, z których jedna jest przeznaczona dla osoby, która dokona najbardziej istotnego odkrycia w dziedzinie fizyki. Nobel z fizyki jest przyznawany od 1901 roku. Pierwszym laureatem został Wilhelm Conrad Roentgen.