Nagrody za sezon 2007/2008

Już po raz dziesiąty w imieniu najpierw ?Gazety Wyborczej", a później Sport.pl przyznaję na koniec sezonu nagrody dla wyróżniających się koszykarzy i trenerów - pisze Adam Romański, ekspert Polsatu Sport i Sport.pl. - Najbardziej wartościowym zawodnikiem sezonu Dominet Bank Ekstraligi był moim zdaniem Milan Gurović z mistrzowskiego zespołu z Sopotu. Dlaczego? Proszę czytać.
Najbardziej wartościowy gracz: Milan Gurović, Sopot

Decydował jeden, ostatni mecz. To prawda, ale to wcale nie argument przeciwko Guroviciowi. Był najbardziej wartościowy, bo ta wartość wyszła właśnie w najważniejszym meczu sezonu. Oczywiście, David Logan był graczem w tym sezonie lepszym niż Serb, ale to nie klasyfikacja na najlepszego zawodnika sezonu.

Przy rozważaniu w tej kategorii odrzucam w ogóle zawodników, którzy mieli świetny sezon, ale swojego zespołu nie byli w stanie do niczego doprowadzić. Mowa oczywiście o J.J. Montgomerym i Donaldzie Copelandzie. Poczekam, aż sprawdzą się w lepszych zespołach.

Tuż za zwycięzcą: David Logan, Zgorzelec; Filip Dylewicz, Sopot; Dragisa Drobnjak, Zgorzelec; Bobby Dixon, Świecie; Chris Daniels, Kołobrzeg; D.J. Thompson, Koszalin.

Poprzedni zwycięzcy: 2007 Christian Dalmau, Sopot; 2006 Goran Jagodnik, Sopot; 2005 Adam Wójcik, Sopot; 2004 Tomas Pacesas, Sopot; 2003 Damir Krupalija, Włocławek; 2002 Michael Wright, Wrocław; 2001 Adam Wójcik, Wrocław; 2000 Joe McNaull, Wrocław; 1999 Raimonds Miglinieks, Wrocław.

Najlepszy w obronie: Pape Sow, Sopot

Defensywa w wykonaniu tego zawodnika często nie była widzialna w statystykach, ale jego wpływ na wyniki mistrzów Polski był spory. W półfinale z Polpakiem jego powrót odmienił sytuację w meczach 5 i 6. W finale Sow sprawił, że podwojenia wobec Kelatiego i Logana były bardzo skuteczne. Świetny obrońca, który odcisnął piętno na wynikach tego sezonu.

Tuż za zwycięzcą: Krzysztof Roszyk, Sopot; Dragisa Drobnjak, Zgorzelec; Oliver Stević, Wrocław; Chris Garner, Świecie; Eric Hicks, Świecie; Rashid Atkins, Wrocław; Chris Daniels, Kołobrzeg.

Poprzedni zwycięzcy: 2007 Andres Rodriguez, Zgorzelec; 2006 Rashid Atkins, Sopot; 2005 Gatis Jahovics, Włocławek; 2004 Tomas Masiulis, Sopot; 2003 Tomas Pacesas, Włocławek; 2002 Jerry Hester, Ostrów; 2001 Dainius Adomaitis, Wrocław; 2000 Jeff Stern, Pruszków; 1999 Paweł Szcześniak, Bytom.

Najlepszy rezerwowy: Dawan Robinson, Wrocław

Wrocławianie zajęli trzecie miejsce, ale indywidualnie trudno ich wyróżniać, skoro najbardziej "widzialni" zawodnicy (Atkins i Homan) zostali wyrzuceni z zespołu przed końcem rozgrywek. Tym bardziej warto wyróżnić Robinsona, który był typowym zmiennikiem idealnym: może grać na różnych pozycjach, a także daje zespołowi energię i szybkie punkty z ławki. Sukces Śląska w meczach o brąz sprawił, że jego wyższość nad Garnerem jest oczywista.

Tuż za zwycięzcą: Krzysztof Roszyk, Sopot; Marko Scekić, Zgorzelec; Chris Garner, Świecie; Marcin Sroka, Ostrów; Christian Burns, Koszalin.

Poprzedni zwycięzcy: 2007 Zbigniew Białek, Włocławek; 2006 Tarmo Kikerpill, Słupsk; 2005 Joe Crispin, Włocławek; 2004 Mark Miller, Sopot; 2003 Dragan Marković, Sopot; 2002 Dominik Tomczyk, Wrocław; 2001 Joe McNaull, Wrocław; 2000 Charles O'Bannon, Wrocław; 1999 Bartłomiej Tomaszewski, Włocławek.

Najlepszy debiutant: Piotr Dąbrowski, Kwidzyn

Mieliśmy w tym sezonie dwa nowe zespoły w ekstralidze, ale tylko dwóch zawodników z Górnika i Basketu było debiutantami, którzy stale uczestniczyli w istotnych rolach w grze drużyny. Lepszym był bez wątpienia Dąbrowski, który w Kwidzynie często grał w pierwszej piątce i to w roli głównego obrońcy na obwodzie. Jego kariera to przykład dla całej masy zawodników z niższych lig. Jeszcze dwa lata temu praktycznie nie grał, a teraz, jako 23-latek, powinien iść tylko w górę.

Debiutowało w tym sezonie w ekstralidze 22 zawodników, najstarsi to 28-letni gracze Górnika Michał Saran i Bartłomiej Józefowicz, najmłodszy zaś - 18-letni Patryk Przyborowski ze Słupska. Poza wymienionymi powyżej i wyróżnionymi poniżej debiutowali także: Jarmakowicz (Zgorzelec), Prostak (Wrocław), Kostrzewski (Sopot), Mielnik i Barycz (Świecie), Płóciennik (Ostrów), Bręk, Fabiańczyk, Sz. Rduch (Kołobrzeg), Stolarek (Koszalin), W. Pisarczyk i Gruszecki (Warszawa), Kowalewski (Kwidzyn), Kowalski, Dymarski, Pieloch (Wałbrzych). Żaden z nich nie był poważnie brany pod uwagę w rotacji swojego zespołu.

Tuż za zwycięzcą: Marek Piechowicz, Włocławek; Rafał Glapiński, Wałbrzych.

Poprzedni zwycięzcy: 2007 Marcin Stefański, Wrocław; 2006 Dawid Witos, Koszalin; 2005 Grzegorz Kukiełka, Starogard; 2004 Michał Ignerski, Wrocław; 2003 Michał Marciniak, Lublin; 2002 Grzegorz Arabas, Ruda Śl.; 2001 Łukasz Żytko, Toruń; 2000 Rafał Bigus, Stargard; 1999 Wojciech Szawarski, Lublin.

Najlepszy młody gracz (20 lat i młodsi): Marek Piechowicz, Włocławek

Kandydatów praktycznie nie było. Znów zresztą. Kamil Łączyński zagrał tylko w czterech meczach i znów odniósł kontuzję, ale to jedyny obok Piechowicza młody zawodnik, który tak naprawdę uczestniczył w grze swojego zespołu. O Waczyńskim czy Mielniku tego się nie da powiedzieć. Urodzony w 1988 roku Marek Piechowicz miał kilka momentów chwały w tym sezonie, swoim debiutanckim w ekstralidze. Zdobył 11 punktów w meczu z Turowem i 9 w spotkaniu z Kotwicą, a także zagrał w pierwszej piątce Anwilu w meczu w Sopocie, wystawiony do gry przeciwko Milanowi Guroviciowi.

Tuż za zwycięzcą: Adam Waczyński, Sopot; Krzysztof Mielnik, Świecie;

Poprzedni zwycięzcy: 2007 Kamil Łączyński, Warszawa; 2006 Michał Chyliński, Bydgoszcz; 2005 Rinalds Sirsnins, Włocławek; 2004 Gatis Jahovics, Włocławek; 2003 Armands Skele, Włocławek; 2002 Łukasz Seweryn, Tarnów; 2001 Łukasz Żytko, Toruń; 2000 Szymon Szewczyk, Szczecin; 1999 Łukasz Kwiatkowski, Tarnów.

Najlepszy trener: Saso Filipovski, Zgorzelec

Długie wahanie przy tej kategorii. Tomas Pacesas pokonał Filipovskiego w finale, ale jednak wyróżniam Słoweńca, choć Pacesas też zasłużył na uznanie. Za to, że potrafił zadziwić w tym sezonie wypromowaniem Davida Logana; za to, że bogatszy o ponad dwa razy zespół z Sopotu nagiął aż do ostatniej kwarty siódmego meczu; za to, że potrafił stworzyć prawdziwy system i oddzielić zawodników przydatnych od tych, którzy mogą nie grać - czasami wbrew "głosowi ludu". Przegrał mistrzostwo nie potrafiąc przełamać świetnej obrony Prokomu w kilku momentach finału, ale wydaje się, że to akurat zależało w wielkiej mierze od klasy graczy, a nie trenera.

Tuż za zwycięzcą: Dariusz Szczubiał, Koszalin; Mihailo Uvalin, Świecie; Tomas Pacesas, Sopot.

Poprzedni zwycięzcy: 2007 Saso Filipovski, Zgorzelec; 2006 Eugeniusz Kijewski, Sopot; 2005 Kijewski; 2004 Kijewski; 2003 Andrej Urlep, Włocławek; 2002 Urlep, Wrocław; 2001 Michalis Kiritsis, Pruszków; 2000 Muli Katzurin, Wrocław; 1999 Urlep, Wrocław.

Najlepsze piątki sezonu

Co do pierwszej piątki, chyba nie ma wątpliwości. W kolejnych na pewno brakuje zawodników brązowego Śląska - ale doprawdy trudno wyróżnić kogoś indywidualnie, a raczej Robinson czy Martin nie byli lepsi niż gracze wyróżnieni poniżej na swoich pozycjach. Kogo brakuje? Eric Hicks jest spektakularny, ale raczej nie lepszy od Drobnjaka, Stevicia czy Dunna? Normana Richardsona wyklucza fatalny wynik zespołu, podobnie jak kilku innych zawodników (choćby ze Słupska)? Andres Rodriguez zawiódł w sześciu na siedem meczach finału, a Pape Sow jednak był zbyt jednostronny.

Pierwsza: Dixon (Świecie), Logan (Zgorzelec), Gurović (Sopot), Dylewicz (Sopot), Drobnjak (Zgorzelec)

Druga: Thompson (Koszalin), Slanina (Sopot), Kelati (Zgorzelec), Daniels (Kołobrzeg), Dunn (Włocławek)

Trzecia: Copeland (Starogard), Montgomery (Wałbrzych), Szawarski (Ostrów), Reese (Koszalin), Stević (Wrocław)

Pierwsze piątki z poprzednich lat:

2007 Dalmau, Slanina, Kelati, Okafor, Hill;

2006 Johnson, Dalmau, Jagodnik, Ignerski, Thomas;

2005 Pacesas, Crispin, Jagodnik, Ansley, Wójcik;

2004 Pacesas, Greer, Jagodnik, Masiulis, Wójcik;

2003 Elliott, Pluta, Jagodnik, Krupalija, McNaull;

2002 Hawkins, Austin, Vranković, E. O'Bannon, Wright;

2001 Miglinieks, Krstić, Vranković, Zieliński, Wójcik;

2000 Miglinieks, Hester, Adomaitis, Ch. O'Bannon, McNaull;

1999 Miglinieks, Bagatskis, Zieliński, Nicholas, McNaull.

Najlepsi w statystyce

Punkty: 19,5 - Copeland (Starogard), 19,3 - Montgomery (Wałbrzych), 18,8 - Logan (Zgorzelec), 16,6 - Dixon (Świecie), 16,0 - Gurović (Sopot).

Punkty (Polacy): 13,3 - Szawarski (Ostrów), 12,6 - Pluta (Włocławek), 11,0 - Bigus (Kołobrzeg), 10,4 - Dylewicz (Sopot), 10,2 - Wichniarz (Wałbrzych).

Zbiórki: 9,4 - Daniels (Kołobrzeg), 9,0 - Hall (Starogard), 8,9 - Bigus (Kołobrzeg), 7,5 - Hicks (Świecie), 7,3 - Barlett (Słupsk).

Asysty: 5,1 - Dixon (Świecie), 4,6 - Copeland (Starogard), 4,5 - Rodriguez (Zgorzelec), 4,5 - Eldridge (Kwidzyn), 4,4 - Carr (Wałbrzych).

Straty: 3,29 - Robinson (Wrocław), 3,10 - Dixon (Świecie), 3,00 - Copeland (Starogard).

Przechwyty: 2,56 - Atkins (Wrocław), 2,50 - Daniels (Kołobrzeg), 2,23 - Eldridge (Kwidzyn).

Bloki: 1,98 - Hicks (Świecie), 1,11 - Miller (Warszawa), 1,11 - Homan (Wrocław).

Rzuty z gry: 68,3 proc. - Oden (Ostrów), 63,2 - Bigus (Kołobrzeg), 62,8 - Leończyk (Starogard).

Rzuty za trzy: 50,0 proc. - Dylewicz (Sopot), 48,3 - Serapinas (Sopot), 47,0 - Kelati (Zgorzelec).

Rzuty wolne: 90,1 proc. - Slanina (Sopot), 89,1 - Giedraitis (Wrocław), 87,5 - Pluta (Włocławek).