Homilia w czasie liturgii s這wa skierowana do m這dzie篡 zgromadzonej na placu Mickiewicza

Jan Pawe II
15.07.2011 00:00
Pozna, 3 czerwca 1997


Niech b璠zie pochwalony Jezus Chrystus!

"Oto jest dzie, kt鏎y da nam Pan,

radujmy si i weselmy si w nim!"



(por. Ps 118[117],24).

1. Na szlaku mej tegorocznej pielgrzymki do Ojczyzny spotykam si wsz璠zie z wyrazami wielkiej 篡czliwo軼i i rado軼i. Tak by這 we Wroc豉wiu, Legnicy, Gorzowie, Gnie幡ie i tak jest r闚nie tu, w Poznaniu.

Drodzy mieszka鎍y grodu Przemys豉wa, drodzy m這dzi przyjaciele, z ca貫go serca dzi瘯uj wam za to spotkanie i za udzia w nim tak liczny, cho jest to czas egzamin闚, wystawiania ocen na 鈍iadectwach. Witam i pozdrawiam ka盥 i ka盥ego z was po kolei, a poprzez was i z wami pragn powita i pozdrowi ca陰 m這dzie polsk, a tak瞠 waszych rodzic闚, wychowawc闚, duszpasterzy, profesor闚 i ca貫 鈔odowisko uniwersyteckie. S這wa serdecznego pozdrowienia kieruj do pasterza Ko軼io豉 pozna雟kiego, do jego biskup闚 pomocniczych i do Ludu Bo瞠go umi這wanej archidiecezji. Pozdrawiam r闚nie ksi璠za arcybiskupa Jerzego Strob, kt鏎y w archidiecezji pozna雟kiej przez d逝gie lata spe軟ia pos逝g pastersk. Dzi瘯uj mu za wszystko, co uczyni dla Ko軼io豉 powszechnego, a zw豉szcza dla Ko軼io豉 w Polsce.

"Oto jest dzie, kt鏎y da nam Pan..."

2. Fragment Ewangelii 鈍. Mateusza przed chwil odczytany, prowadzi nas nad jezioro Genezaret. Aposto這wie wsiedli do 這dzi, aby wyprzedzi Chrystusa na drugi brzeg. I oto, wios逝j帷 w obranym kierunku, ujrzeli Jego samego krocz帷ego po jeziorze. Chrystus szed po wodzie, tak jakby to by豉 ubita ziemia. Aposto這wie przerazili si mniemaj帷, 瞠 to zjawa. Na okrzyk trwogi Jezus przem闚i do nich: "Odwagi! Ja jestem, nie l瘯ajcie si!" (por. Mt 14,27). I wtedy odezwa si Piotr: "Panie, je郵i to Ty jeste, ka mi przyj嗆 do siebie po wodzie!" A On rzek: "Przyjd!" (Mt 14,28-29). I Piotr wyszed z 這dzi i zacz掖 kroczy po wodzie. Dochodzi ju do Chrystusa, gdy - wobec silnego uderzenia wiatru - ul彗 si. Kiedy zacz掖 ton望, krzykn掖: "Panie, ratuj mnie!" (Mt 14,30). W闚czas Jezus wyci庵n掖 r瘯, uchwyci go, ocali przed utoni璚iem i rzek: "Czemu zw徠pi貫, ma貫j wiary?" (Mt 14,31).

To ewangeliczne wydarzenie jest pe軟e g喚bokiej tre軼i. Dotyczy najwa積iejszego problemu 篡cia ludzkiego - wiary w Jezusa Chrystusa. Piotr z pewno軼i mia wiar, kt鏎 wyzna p騧niej tak wspaniale pod Cezare Filipow, ale w tym momencie nie by豉 ona jeszcze ugruntowana. Gdy zawia silny wiatr, Piotr zacz掖 ton望, poniewa zw徠pi. To nie wicher zanurzy Piotra w g喚binach jeziora, lecz niedostatek wiary. Jego wierze zabrak這 istotnego elementu - ca趾owitego oparcia si na Chrystusie, ca趾owitego zaufania Chrystusowi w chwili wielkiej pr鏏y, zabrak這 ca趾owitego pok豉dania w Nim nadziei. Wiara i nadzieja razem z mi這軼i stanowi fundament 篡cia chrze軼ija雟kiego, kt鏎ego kamieniem w璕ielnym jest Jezus Chrystus.

W Jego 鄉ierci na krzy簑 i zmartwychwstaniu zosta豉 objawiona w pe軟i mi這嗆 Boga do cz這wieka i 鈍iata. Jezus jest jedyn drog do Ojca, jedyn drog, kt鏎a prowadzi do prawdy i 篡cia (por. J 14,6). To or璠zie, kt鏎e Ko軼i馧 od pocz徠ku swego istnienia g這si wszystkim ludziom i narodom, przypomnia naszemu pokoleniu Sob鏎 Watyka雟ki II. Pozw鏊cie, 瞠 zacytuj kr鏒ki urywek z konstytucji Gaudium et spes: "Ko軼i馧 za wierzy, 瞠 Chrystus, kt鏎y za wszystkich umar i zmartwychwsta, mo瞠 cz這wiekowi przez Ducha swego udzieli 鈍iat豉 i si, aby zdolny by odpowiedzie najwy窺zemu swemu powo豉niu; oraz 瞠 nie dano ludziom innego pod niebem imienia, w kt鏎ym by mieli by zbawieni. Podobnie te wierzy, 瞠 klucz, o鈔odek i cel ca貫j ludzkiej historii znajduje si w jego Panu i Nauczycielu. Ko軼i馧 utrzymuje nadto, 瞠 u pod這瘸 wszystkich przemian istnieje wiele rzeczy nie ulegaj帷ych zmianie, a maj帷ych sw ostateczn podstaw w Chrystusie, kt鏎y jest Ten sam, wczoraj, dzi i na wieki" (n. 10).

Drodzy ch這pcy i dziewcz皻a, pod捫ajcie z entuzjazmem swych m這dych serc za Chrystusem. Tylko On mo瞠 uciszy l瘯 cz這wieka. Patrzcie na Jezusa g喚bi waszych serc i umys堯w! On jest waszym nieod陰cznym przyjacielem.

To or璠zie - kt鏎emu po鈍i璚i貫m moj pierwsz encyklik Redemptor hominis - g這sz ludziom m這dym na wszystkich kontynentach podczas podr騜y apostolskich oraz z okazji 安iatowych Dni M這dzie篡. To or璠zie jest tak瞠 tematem sierpniowego spotkania m這dych z papie瞠m w Pary簑, na kt鏎e was serdecznie zapraszam. (Pozostaje jeszcze drobna kwestia finansowa. Ale poradzicie sobie). Jako chrze軼ijanie jeste軼ie wezwani do 鈍iadczenia o wierze i nadziei, aby ludzie - jak napisa 鈍. Pawe - "nie byli bez nadziei ani Boga na tym 鈍iecie", ale "uczyli si Chrystusa" - naszej nadziei (por.Ef 2,12; 4,20 ).

Wiara w Chrystusa i nadzieja, kt鏎ej On jest mistrzem i nauczycielem, pozwalaj cz這wiekowi odnie嗆 zwyci瘰two nad samym sob, nad tym wszystkim, co w nim jest s豉be i grzeszne, a zarazem ta wiara i nadzieja prowadz do zwyci瘰twa nad z貫m i skutkami grzechu w otaczaj帷ym nas 鈍iecie. Chrystus wyzwoli Piotra z l瘯u, kt鏎y ow豉dn掖 jego dusz na wzburzonym morzu. Chrystus i nam pozwala przetrwa najtrudniejsze chwile w 篡ciu, je瞠li z wiar i nadziej zwracamy si do Niego o pomoc. "Odwagi! Ja jestem, nie b鎩cie si!" (Mt 14,27). Mocna wiara, z kt鏎ej rodzi si nadzieja, cnota tak bardzo dzi potrzebna, uwalnia cz這wieka od l瘯u i daje mu si喚 duchow do przetrwania wszystkich burz 篡ciowych. Nie l瘯ajcie si Chrystusa! Zaufajcie Mu do ko鎍a! On jedyny "ma s這wa 篡cia wiecznego" (por. J 6,68). Chrystus nie zawodzi.

Tu, na tym miejscu, na placu Adama Mickiewicza, sta kiedy pomnik Naj鈍i皻szego Serca Pana Jezusa - widomy znak zwyci瘰twa Polak闚 odniesionego dzi瘯i wierze i nadziei. Pomnik by wzniesiony w 1932 roku ze sk豉dek ca貫go spo貫cze雟twa, jako wotum dzi瘯czynne za odzyskanie niepodleg這軼i. Odrodzona Polska skupi豉 si przy Sercu Jezusa, aby z tego 廝鏚豉 mi這軼i ofiarnej czerpa si喚 do budowania przysz這軼i Ojczyzny na fundamencie Bo瞠j prawdy, w jedno軼i i zgodzie. Po wybuchu drugiej wojny 鈍iatowej pomnik ten okaza si tak niebezpiecznym symbolem chrze軼ija雟kiego i polskiego ducha, 瞠 zosta zburzony przez naje寮嬈 na pocz徠ku okupacji.

3. Drodzy ch這pcy i dziewcz皻a! Ile to razy wiara i nadzieja narodu polskiego by豉 wystawiana na pr鏏, na bardzo ci篹kie pr鏏y w tym wieku, kt鏎y si ko鎍zy! Wystarczy przypomnie pierwsz wojn 鈍iatow i zwi您an z ni determinacj tych wszystkich, kt鏎zy podj瘭i zdecydowan walk o odzyskanie niepodleg這軼i. Wystarczy przypomnie mi璠zywojenne dwudziestolecie, w czasie kt鏎ego trzeba by這 wszystko budowa w豉軼iwie od pocz徠ku. A potem przysz豉 druga wojna 鈍iatowa i straszliwa okupacja w wyniku uk豉du mi璠zy Niemcami hitlerowskimi a Rosj sowieck, kt鏎y przes康zi o wymazaniu Polski jako pa雟twa z mapy Europy. Jak瞠 radykalnym wyzwaniem by ten okres dla nas wszystkich, dla wszystkich Polak闚! Rzeczywi軼ie pokolenie drugiej wojny 鈍iatowej spala這 si poniek康 na wielkim o速arzu walki o utrzymanie i zapewnienie wolno軼i Ojczyzny. Ile to kosztowa這 ludzkich 篡wot闚 - m這dych 篡wot闚, obiecuj帷ych. Jak wielk cen zap豉cili Polacy, najpierw na frontach wrze郾ia 1939 roku, a z kolei na wszystkich frontach, na kt鏎ych alianci zmagali si z naje寮嬈.

Po zako鎍zeniu wojny przyszed d逝gi - prawie pi耩dziesi璚ioletni - okres nowego zagro瞠nia, tym razem nie wojennego, ale pokojowego. Zwyci瘰ka Armia Czerwona przynios豉 Polsce nie tylko wyzwolenie od hitlerowskiej okupacji, ale tak瞠 nowe zniewolenie. Tak jak w czasie okupacji ludzie gin瘭i na frontach wojennych, w obozach koncentracyjnych, w politycznym i militarnym podziemiu, kt鏎ego ostatnim krzykiem by這 Powstanie Warszawskie, tak pierwsze lata nowej w豉dzy by造 dalszym ci庵iem zn璚ania si nad wielu Polakami, i to najszlachetniejszymi. Nowi panuj帷y uczynili wszystko, a瞠by ujarzmi nar鏚, podporz康kowa go sobie pod wzgl璠em politycznym i ideologicznym.

Lata p騧niejsze, poczynaj帷 od pa寮ziernika 1956 roku, nie by造 ju tak krwawe, jednak to zmaganie si z narodem i Ko軼io貫m trwa這 a do lat osiemdziesi徠ych. By to dalszy ci庵 tego wyzwania rzuconego wierze i nadziei Polak闚, kt鏎zy nadal nie szcz璠zili si, 瞠by si nie podda; aby broni tych warto軼i religijnych i narodowych, kt鏎e by造 wtedy szczeg鏊nie zagro穎ne.

Moi drodzy, trzeba by這 to powiedzie na tym w豉郾ie miejscu. Trzeba by這 to wszystko jeszcze raz przypomnie wam, m這dym, kt鏎zy we幟iecie odpowiedzialno嗆 za losy Polski w trzecim milenium. 安iadomo嗆 w豉snej przesz這軼i pomaga nam w陰czy si w d逝gi szereg pokole, by przekaza nast瘼nym wsp鏊ne dobro - Ojczyzn.

Trudno tu nie wspomnie o jeszcze innym pomniku - pomniku Ofiar Czerwca 1956 roku. Zosta on wzniesiony na tym placu staraniem spo貫cze雟twa Poznania i Wielkopolski w 25. rocznic tragicznych wydarze, kt鏎e by造 wielkim protestem przeciwko nieludzkiemu systemowi zniewalania serc i umys堯w cz這wieczych. Chcia貫m pod ten pomnik przyby w 1983 roku, gdy by貫m po raz pierwszy jako papie w Poznaniu, ale w闚czas odm闚iono mi mo磧iwo軼i modlitwy pod Pozna雟kimi Krzy瘸mi. Ciesz si, 瞠 dzi razem z wami - m這d Polsk - mog ukl瘯n望 pod tym pomnikiem i odda ho責 robotnikom, kt鏎zy z這篡li swoje 篡cie w obronie prawdy, sprawiedliwo軼i i niepodleg這軼i Ojczyzny.

4. Skierujmy raz jeszcze nasz wzrok na jezioro Genezaret i p造n帷 po nim 堯d噗iotrow. Jezioro kojarzy si z obrazem 鈍iata - r闚nie i 鈍iata wsp馧czesnego, w kt鏎ym 篡jemy, w kt鏎ym Ko軼i馧 spe軟ia swe pos豉nnictwo. Ten 鈍iat stanowi dla cz這wieka wyzwanie, tak jak jezioro stanowi這 wyzwanie dla Piotra. By這 mu ono bliskie i znane jako miejsce codziennej pracy rybaka, a z drugiej strony by to 篡wio, z kt鏎ym trzeba by這 konfrontowa swe si造 i do鈍iadczenie.

Cz這wiek musi wej嗆 w ten 鈍iat, poniek康 musi si w nim zanurzy, poniewa otrzyma od Boga polecenie, aby przez prac - studia, trud tw鏎czy - czyni sobie "ziemi poddan" (por. Rdz 1,28). Z drugiej strony nie mo積a zamkn望 cz這wieka wy陰cznie w obr瑿ie 鈍iata materialnego z pomini璚iem Stw鏎cy. Jest to bowiem przeciwko naturze cz這wieka, przeciw jego wewn皻rznej prawdzie, gdy serce ludzkie - jak powiedzia 鈍. Augustyn - jest niespokojne, dop鏦i nie spocznie w Bogu (por. Wyznania). Osoba ludzka, stworzona na obraz i podobie雟two Boga, nie mo瞠 sta si niewolnikiem rzeczy, system闚 ekonomicznych, cywilizacji technicznej, konsumizmu, 豉twego sukcesu. Cz這wiek nie mo瞠 sta si niewolnikiem swoich r騜nych sk這nno軼i i nami皻no軼i, niekiedy celowo podsycanych. Przed tym niebezpiecze雟twem trzeba si broni. Trzeba umie u篡wa swojej wolno軼i, wybieraj帷 to, co jest dobrem prawdziwym. Nie dajcie si zniewala! Nie dajcie si zniewoli, nie dajcie si skusi pseudowarto軼iami, p馧prawdami, urokiem mira篡, od kt鏎ych p騧niej b璠ziecie si odwraca z rozczarowaniem, poranieni, a mo瞠 nawet ze z豉manym 篡ciem.

W przem闚ieniu, kt鏎e kiedy wyg這si貫m w UNESCO, powiedzia貫m, i pierwszym i zasadniczym zadaniem kultury jest wychowanie cz這wieka. A w wychowaniu chodzi g堯wnie o to, a瞠by "cz這wiek stawa si coraz bardziej cz這wiekiem - o to, a瞠by bardziej "by", a nie tylko wi璚ej "mia" - a瞠by poprzez wszystko, co "ma", co "posiada", umia bardziej i pe軟iej by cz這wiekiem - to znaczy, 瞠by r闚nie umia bardziej "by" nie tylko "z drugimi", ale tak瞠 i "dla drugich"" (2 VI 1980 r.).

Prawda ta posiada podstawowe znaczenie dla samowychowania, autorealizacji, rozwijania w sobie cz這wiecze雟twa, a zarazem 篡cia Bo瞠go, zaszczepionego na chrzcie 鈍i皻ym i umocnionego w sakramencie bierzmowania. Samowychowanie zmierza do tego w豉郾ie, aby bardziej "by" cz這wiekiem, by chrze軼ijaninem, aby odkrywa i rozwija w sobie talenty otrzymane od Stw鏎cy i realizowa w豉軼iwe ka盥emu powo豉nie do 鈍i皻o軼i.

安iat mo瞠 by niekiedy gro幡ym 篡wio貫m - to prawda - ale cz這wiek 篡j帷y wiar i nadziej ma w sobie si喚 Ducha, aby stawi czo這 zagro瞠niom tego 鈍iata. Piotr szed po falach jeziora, cho by這 to przeciwko prawu ci捫enia, szed, bo patrzy w oczy Chrystusa. Gdy zw徠pi, gdy straci z Mistrzem osobisty kontakt, zacz掖 ton望 i spotka go wyrzut: "Czemu zw徠pi貫, ma貫j wiary?" (Mt 14,31).

Na przyk豉dzie Piotra widzimy, jak wa積a jest w 篡ciu duchowym osobista 陰czno嗆 z Chrystusem, kt鏎 trzeba ci庵le odnawia i pog喚bia. W jaki spos鏏 to czyni? Przede wszystkim przez modlitw. Moi drodzy, m鏚lcie si i uczcie si modlitwy, czytajcie i rozwa瘸jcie s這wo Bo瞠, umacniajcie wi篥 z Chrystusem w sakramencie pokuty i Eucharystii, zg喚biajcie problemy 篡cia wewn皻rznego i apostolstwa w m這dzie穎wych wsp鏊notach, zespo豉ch, ruchach, organizacjach ko軼ielnych, kt鏎ych jest teraz wiele w naszym kraju.

5. Drodzy bracia i siostry! Obchodzimy jubileusz tysi帷lecia 鄉ierci m璚ze雟kiej 鈍. Wojciecha. Dzisiaj w Gnie幡ie podczas uroczystej Eucharystii m闚i貫m, 瞠 鈍. Wojciech da 鈍iadectwo Chrystusowi, ponosz帷 鄉ier m璚ze雟k za wiar. To m璚ze雟two wielkiego aposto豉 S這wian wo豉 tak瞠 dzisiaj o 鈍iadectwo 篡cia ka盥ego z was. Wo豉 o ludzi nowych, kt鏎zy po鈔鏚 tego 鈍iata b璠 objawia "moc i m康ro嗆" (por. 1 Kor 1,22-25) Ewangelii Bo瞠j we w豉snym 篡ciu. Ten 鈍iat, kt鏎y niekiedy jawi si jako nieposkromiony, gro幡y 篡wio, wzburzone morze, jest zarazem g喚boko spragniony Chrystusa, bardzo 豉knie Dobrej Nowiny. Bardzo potrzebuje mi這軼i.

B康嬈ie w tym 鈍iecie nosicielami wiary i nadziei chrze軼ija雟kiej, 篡j帷 mi這軼i na co dzie. B康嬈ie wiernymi 鈍iadkami Chrystusa zmartwychwsta貫go, nie cofajcie si nigdy przed przeszkodami, kt鏎e pi皻rz si na 軼ie磬ach waszego 篡cia. Licz na was. Licz na wasz m這dzie鎍zy zapa i oddanie Chrystusowi. Zna貫m m這dzie polsk i nie zawiod貫m si nigdy na niej. 安iat was potrzebuje. Potrzebuje was Ko軼i馧. Przysz這嗆 Polski od was zale篡. Budujcie i umacniajcie na polskiej ziemi "cywilizacj mi這軼i": w 篡ciu osobistym, spo貫cznym, politycznym, w szko豉ch, w uniwersytetach, parafiach, w ogniskach rodzinnych, kt鏎e kiedy utworzycie. Nie 瘸逝jcie na ten cel m這dzie鎍zego entuzjazmu, wysi趾u ani ofiary. "A B鏬, dawca nadziei, niech wam udzieli pe軟i rado軼i i pokoju w wierze, aby軼ie przez moc Ducha 安i皻ego byli bogaci w nadziej" (Rz 15,13).

Was i ca陰 m這dzie polsk pragn zawierzy Matce Naj鈍i皻szej, Matce Chrystusa, Matce Pi瘯nej Mi這軼i, Kr鏊owej Polski. Amen.

[Na zako鎍zenie nabo瞠雟twa Jan Pawe II powiedzia:]

Wy tak za bardzo nie pochlebiajcie papie穎wi, tylko zastan闚cie si, jak to b璠zie z tym Pary瞠m.

Chcia貫m jeszcze raz podzi瘯owa wszystkim m這dym: studentom, uczniom, m這dzie篡 pracuj帷ej w przemy郵e, rolnictwie, 穎軟ierzom, seminarzystom, nowicjuszom, wszystkim razem, kt鏎zy tworzycie tutaj m這dy Pozna i m這dy Ko軼i馧. Pragn raz jeszcze pozdrowi was i waszych r闚ie郾ik闚 w ca貫j Polsce: "B鏬, dawca nadziei, niech wam udzieli pe軟i rado軼i i pokoju w wierze, aby軼ie przez moc Ducha 安i皻ego byli bogaci w nadziej" (Rz 15,13). Prosz was: zaufajcie Chrystusowi! Budujcie na Chrystusie! "Jezus Chrystus wczoraj i dzi, ten sam tak瞠 na wieki" (Hbr 13,8).

Prosz, 瞠by軼ie moje pozdrowienie zanie郵i starszym, waszym rodzicom, waszym rodzinom i w og鏊e wszystkim mieszka鎍om wielkopolskiej ziemi.

Pozdr闚cie szczeg鏊nie ode mnie ludzi chorych, niepe軟osprawnych, osoby w wieku podesz造m.

S這wa serdecznego podzi瘯owania kieruj do biskup闚, kt鏎zy kolejny ju dzie towarzysz mi w tej pielgrzymce, a tak瞠 do kap豉n闚 diecezjalnych i zakonnych, do si鏀tr zakonnych oraz katechetek i katechet闚 鈍ieckich.

Dzi瘯uj r闚nie obecnym tutaj przedstawicielom w豉dz pa雟twowych i samorz康owych: Panu Marsza趾owi Sejmu, Panom Wojewodom, Panu Prezydentowi Poznania i Pani Przewodnicz帷ej Rady Miejskiej.

Jeszcze pragn w szczeg鏊ny spos鏏 przypomnie tych, kt鏎zy was wychowuj, a wi璚 profesor闚, nauczycieli, tak licznie obecnych. Pozdrawiam serdecznie rektor闚 鈍ieckich i ko軼ielnych uczelni miasta Poznania, przedstawicieli senat闚 uczelnianych, wszystkich profesor闚, pracownik闚 nauki. Pozdrawiam nauczycieli szk馧 鈔ednich i podstawowych. Dzi瘯uj za to, 瞠 wraz z waszymi studentami i uczniami zechcieli軼ie prze篡wa to spotkanie. Wasza obecno嗆 jest dla nich 鈍iadectwem wiary, potwierdzeniem, 瞠 mog na was liczy nie tylko jako na tych, kt鏎zy przekazuj wiedz, ale jako na godnych zaufania przewodnik闚 po drogach 篡cia.

Przychodzi nam si rozsta, ale nie na d逝go. Zapraszam was do Pary瘸. A na zbli瘸j帷e si wakacje 篡cz dobrego odpoczynku. "Radujcie si, d捫cie do doskona這軼i, pokrzepiajcie si na duchu, jedno my郵cie, pok鎩 zachowujcie, a B鏬 mi這軼i i pokoju niech b璠zie z wami!" (2 Kor 13,11). Niech B鏬 wam b這gos豉wi!

[Odpowiadaj帷 na okrzyki "Zosta z nami!", Papie powiedzia:]

Wszystko jest do pomy郵enia. W ka盥ym razie, kiedy tam pojedziecie, do tego Pary瘸, to wszystkim m闚cie: my jeste鄉y z Poznania, my jeste鄉y st康, sk康 si Polska zacz窸a od Mieszka I i Boles豉wa Chrobrego. My stamt康 jeste鄉y! I zawsze鄉y o t Polsk dbali, 瞠by si trzyma豉. Tu si pocz窸a polska pa雟twowo嗆. Tak瞠 w Pary簑 nie zapomnijcie o tym. Szcz窷 wam Bo瞠!

Zobacz tak瞠
Skomentuj:
Zaloguj si

Aby oceni zaloguj si lub zarejestrujX