Václav Havel

Václav Havel przyszedł na świat 5 października 1936 roku w Pradze, a miejscem jego śmierci była miejscowość Hrádeck ( 18 grudnia 2012). Wywodził się z rodziny przedsiębiorców oraz intelektualistów. Był ostatnim prezydentem Czechosłowacji (czas urzędowania: 1989-1992 r.) oraz pierwszym prezydentem Czech (od 1993 do 2003 r.).

Václav już jako młodzieniec odkrył w sobie zamiłowanie do literatury. W wieku 19 lat (rok po zdaniu matury) zadebiutował, publikując artykuły dla czasopisma Kveten. Jego marzenia o dostaniu się na studia humanistyczne nie mogły się spełnić z powodów ideologicznych. W związku z tym w latach 1955-1957 Václav Havel postanowił udać się do Pragi, by tam studiować w murach Wydziału Ekonomicznego Czeskiego Uniwersytetu Technicznego. Wkrótce jednak (od 1959 roku) zaczął pracować jako technik sceniczny, a w tym samym roku napisał pierwszy dramat Rodinný vecer. W 1966 roku Havel skończył studia na wydziale teatralnym. W tym samym roku została wydana jego pierwsza książka, Protokoly. Późniejszy prezydent Czech w okresie Praskiej Wiosny walczył z ówczesnym reżimem komunistycznym, opowiadając się za ideałami demokratycznymi. Brał także w obronę więźniów politycznych oraz był jednym z inicjatorów Karty 77 broniącej praw człowieka. Krytyka systemu komunistycznego miała dla Havla negatywne konsekwencje: trafił do aresztu na około 5 lat. W 1989 roku Václav Havel został współzałożycielem Forum Obywatelskiego, które podejmowało działania antykomunistyczne. Z ramienia Forum wybrano go 29 grudnia 1989 roku na prezydenta Czechosłowacji. Po rozpadzie państwa, Havel objął funkcję pierwszego prezydenta Republiki Czeskiej. W dużej mierze przyczynił się do tego, że Czechy przystąpiły do NATO, a także stały się członkiem UE.

Zmarł w wieku 75 lat. Havel za życia otrzymał wiele orderów, odznaczeń i nagród, takich jak m.in. Nagroda Franza Kafki, Order Białego Lwa I Klasy z Łańcuchem czy nagroda Erazma.

Vaclav Havel