Konferencja Episkopatu Polski

Konferencja Episkopatu Polski to instytucja gromadząca biskupów. Jej zadaniem jest koordynacja pracy biskupów, a także rozwiązywanie problemów związanych z polskim Kościołem. Pierwsza konferencja odbyła się w 1918 roku i od tej pory polscy biskupi regularnie spotykają się na kolejnych konferencjach. Konferencja episkopatu Kościoła katolickiego w Polsce ma osobowość prawną. Pierwszym przewodniczącym Konferencji był kardynał Edmund Dalbor – metropolita gnieźnieński i poznański. Sekretariat Episkopatu Polski znajduje się w Warszawie przy Skwerze kard. Stefana Wyszyńskiego.

Członkami KEP są: prymas Polski, kardynałowie, arcybiskupi metropolici, biskupi tytularni, biskupi ordynariusze, biskupi pomocniczy, biskupi obrządku bizantyńsko–ukraińskiego, biskupi polowi Wojska Polskiego, biskupi koadiutorzy, a także inni z polecenia Stolicy Apostolskiej. W 2009 roku wszedł w życie nowy statut Konferencji Episkopatu Polski. Określone w nim zostały obowiązki prymasa Polski, wzmocniona pozycja biskupów diecezjalnych, a także poszerzona Rada Stała Konferencji.

W strukturze KEP wyodrębniane są poszczególne jednostki: zebranie plenarne będące posiedzeniem wszystkich biskupów, Rada Biskupów Diecezjalnych, Prezydium, Rada Stała, komisje, rady, zespoły, rzecznik prasowy oraz Kościelna Komisja Konkordatowa. Prezydium Konferencji Episkopatu Polski wybierane jest na 5 lat podczas tajnego głosowania arcybiskupów oraz biskupów diecezjalnych. Wśród komisji wchodzących w skład KEP są m.in. Komisja Nauki i Wiary, Komisja ds. Duchowieństwa, Komisja Rewizyjna, Komisja Charytatywna, Komisja ds. Instytutów Życia Konsekrowanego, Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, Komisja ds. Misji czy Komisja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów.

Konferencja Episkopatu Polski