Julia Tymoszenko

Życiorys

Julia Wolodymirowna Hryhian na świat przyszła 27 listopada 1960 jako córka Ormianki i Żyda. Mając 18 lat wyszła za mąż za Ołeksandra Tymoszenko. Tuż po ślubie rozpoczęła studia na Uniwersytecie w Dniepropietrowsku na kierunku ekonomii, które w roku 1984 ukończyła wraz z wyróżnieniem. Cztery lata później rozpoczęła własną działalność, która pozwoliła jej wykazać się nabytymi umiejętnościami i wrodzonym talentem. Zaowocowało to powołaniem Julii Tymoszenko w 1996 roku na kierownika Zjednoczonych Systemów Energetycznych Ukrainy, którym była do 1997 roku. Rezygnacja ze stanowiska związana była z kontynuacją nauki, którą Julia zakończyła w 1999 roku, broniąc tytuł doktorski na kijowskim Narodowym Uniwersytecie Ekonomicznym.

Kariera Polityczna

Julia Tymoszenko swoją karierę polityczną rozpoczęła w 1996 roku. Jako deputowana Rady Najwyższej szybko zyskała uznanie w oczach Pawła Łazarenki, przewodniczącego partii Hromada, który postanowił uczynić ją swoim zastępcą. Po jego dymisji i problemach z prawem, postanowiła wystąpić z Hromady i utworzyć własne ugrupowanie - Batkwiszczyna, czyli Ojczyzna. Jako jej przewodnicząca w roku 1999 oficjalnie poparła Leonida Kuczmę jako kandydata na prezydenta Ukrainy. W tym czasie została też wicepremierem Ukrainy, powołana przez Wiktora Juszczenkę, z którym w 2004 roku stała się twarzą pomarańczowej rewolucji. Po zwycięstwie demokratów, 4 lutego 2005, roku została zatwierdzona na funkcji premiera. Szybko jednak popadła w konflikt z Wiktorem Juszczenką, który jako ówczesny prezydent doprowadził do jej dymisji.

Aresztowanie i powrót do polityki

W 2011 roku na Ukrainie wszczęto przeciwko Julii Tymoszenko postępowanie karne w związku z zarzutami defraudacji i narażenia Naftohazu Ukrainy na straty. Skazana na 7 lat więzienia, po interwencji Europejskiego Trybunału Praw Człowieka została zwolniona z koloni karnej w Charkowie i powróciła do czynnego przewodnictwa partii Blok Julii Tymoszenko.

Julia Tymoszenko