Jesienią1222 r. jeszcze jako brat Jacek, świeżo wyświęcony dominikanin, przybył do Krakowa. Tu zajął się organizacją dominikańskich klasztorów w Polsce. Zmarł 15 sierpnia 1257 r. Pochowano go w krakowskim kościele dominikanów. Tuż po śmierci rozpoczął się kult św. Jacka, ale do kanonizacji doszło dopiero kilkaset lat później. Ze świętym związanych jest wiele legend. Jedna z nich mówi o tym, że "suchą nogą" przeszedł przez Wisłę. Wybierał się do Wyszogrodu, miasta w Księstwie Mazowieckim. Żeby dostać się do miasta, trzeba było przeprawić się na drugi brzeg rzeki. Kiedy nie znalazł ani łodzi, ani przewoźnika, pomodlił się, naznaczył Wisłę znakiem krzyża i przeszedł na drugi brzeg.
