Wystarczy minąć Baligród, kierując się na południe dużą obwodnicą, i we wsi Bystre skręcić w prawo, przed widocznymi po prawej stronie budynkami ośrodka rekreacyjno-wypoczynkowego. Gołoborze rozciąga się na gruntach wsi Huczwice, niedaleko Rabego, na zboczu wzgórza opierającego się o koryto potoku Rabskiego. Dotrzeć do niego łatwo, bo leśnicy przerzucili przez potok solidną kładkę, oznakowali wejścia, a w bardziej stromych miejscach zamontowali schody. Korzystanie z tych udogodnień wymaga podporządkowania się regułom - po dotarciu do gołoborza stajemy przed zaporą broniącą przejścia dalej. Cóż, obszar prawem chroniony, wolno tylko patrzeć.

Od 40 lat jest to rezerwat Gołoborze. Przyrodnicy z ówczesnego województwa rzeszowskiego uznali wtedy, że ta osobliwość - rumowisko piaskowca atakowane przez las, czyli poddawane sukcesji leśnej - powinna być objęta ochroną. Dodatkowy powód to źródła wód mineralnych, na które natrafiono nad potokiem u podnóża góry, zawierające siarczki arsenu. Głównym zaś argumentem za stworzeniem rezerwatu było to, że choć w Bieszczadach pokryte skalnymi odłamami obszary nie są rzadkością, to jednak lokują się one zazwyczaj powyżej 1100 m n.p.m., a gołoborze spod Rabego - między 540 a 610 m.

Rezerwat zajmuje ok. 14 ha - rumowisko pokrywa ok. jednej trzeciej, reszta to zróżnicowany las: od olszynki i buczyny karpackiej po (rzadki w Bieszczadach) dolnoreglowy bór jodłowo-świerkowy. Ta różnorodność sprzyja rozwojowi roślinności tworzącej runo i podszyt. Łatwo wypatrzyć rzadkie i chronione gatunki: ciemiężyce zielone, omiegi górskie, parzydła leśne, tojady mołdawskie czy widłaki goździste, jałowcowate i wrońce. Wyrafinowanych podglądaczy natury ucieszą porosty i mszaki.

Dobre wrażenie z pobytu w tak rzadkim miejscu łatwo wzmocnić posmakowaniem wody mineralnej, wsłuchaniem się w kojący szmer potoku, obserwowaniem szybujących w powietrzu ptasich drapieżników.

www.parkikrosno.pl/parki/cisniansko-wetlinski,park,krajobrazowy/rezerwat,przyrody,goloborze.html

Źródło: Gazeta Podróże